Арабист: Иран ги плаќа операциите на Русија во Сирија

од desk3

Владимир Чуков е роден на 22 април 1960 година во Атина, Грција. Студирал во француски колеџ во Тунис, потоа завршува Француска јазична гимназија во Софија.
Дипломира на Факултетот за општествени науки на Дамаск универзитет во Сирија. Брани дисертација на тема “Политичката партија во Арапскиот свет во последните две децении (1970-1990 година) компаративна анализа “и го добива степенот” доктор “.
Во 1998 година станува доцент, во 2005 година – доктор на економски науки, а во 2007 година – професор.

____________________________________________________

6b14f60eb3348430d88dcbe0d47085dd

 

– Како учеството на Русија во граѓанската војна во Сирија ја менува рамнотежата на моќта, проф. Чуков?

– Она што е интересно, се написите во денешните арапски весници кои ка откриваат филозофијата на руската интервенција – како преговарачки процес, како цел и најмногу како финансии.

Преговорите меѓу Русија и Иран беа спроведени пред неколку месеци. Не случајно што во тоа време во Москва неколку пати беше во посета легендарниот генерал Касем Сулејмани, командант на елитните специјални единици “Ал Кудс” од Корпусот на стражарите на Исламската револуција. Пораката од Техеран била дека ако нема квалитативно нова поддршка за режимот во Дамаск, нема вооружена поддршка, тогаш режимот е поставен во многу тешка ситуација поради успесите на бунтовниците. Иран побарал од Русија сличен ангажман, а првично Москва донела прилично скептични одлуки за свое учество поради болните сеќавања од инвазијата во Авганистан кон крајот на дваесеттиот век.

– Што е променето позицијата на Кремљ?

– Прво, Русите биле категорични дека нема да учествуваат во копнена операција. Според арапските весници пораката од Техеран беше следново. За Русија е небото за Сиријците – земјата, а ние, Иранците, сме до нив. Второ, што според мене е доста стимулативно, е дека финансискиот ангажман во оваа операција се презема целосно од иранската страна. Русија нема да плаќаат ништо.

– Не лош стимул, признавам.

– Поради оваа причина ние објаснуваме зошто се вклучат со такво современо оружје. Овие балистички ракети кои ги лансираа од Каспиското Море, само едната чини 1 милијарда рубљи.

– Значи вкупно 30 милиони лева – едната, а тие лансираа 26. Сериозна работа!

– Тоа се колосални суми за кои е очигледно дека сегашната руска економија не е во можност да ги плати. Друг важен момент е дека Русија се чувствува загрозена од чеченското присуство во Сирија. Таа е директно загрозена при оваа ситуација. Чеченци претставуваат елитната гарда, единицата за брза реакција на “Исламска држава”. Дел од теренските команданти имаат боречки обиди уште времето на Шамил Басаев, уште од времето на втората чеченска војна. Русите знаат реално против кого војуваат.

– Излегува против свои граѓани.

– Апсолутно. Всушност, она што е интересно е дека освен оној дел кој е меѓу Дера на јорданската граница, во Дамаск, Хомс, Хама и Латакија, прави впечаток дека меѓу плановите е и заземањето на северните територии, на границата со Турција, со цел да се блокира донесувањето на борци, оружје и муниција – од Турција кон бунтовничките групи кои се борат со режимот во Дамаск. Реално тоа е обид да се стави крст на оваа зона за безбедност, за која инсистира Анкара. Тоа воопшто е филозофијата на рускиот ангажман во Сирија. Тврдат дека нема да има руски војници на терен. Со денешниот датум – она ​​што ќе излезе – тие имаат 28 авиони, неколку десетици хеликоптера и околу 1.700 руски војници, од кои дел се во координација со сириските вооружени сили.

– Нека работи едноставно така. Руското учество за добро или за лошо е?

– На зборови сите земји се борат против “Исламска држава”. Таков е контекстот. Но, практично двете страни формираат групации како што ја замислуваат Сирија по Башар Асад. Еве тука треба да се каже јасно. Регионалната арапска група очигледно се подели. По уште посета на вториот престолонаследник на Саудиска Арабија – шеикот Мохамед бин Салман во Русија, Сочи – ако бидеме прецизни, реално се оформија двете визии. По изјавите на Владимир Путин, на Лавров и на шеикот Бин Салман, станува јасно дека позициите меѓу двете држави се зближуваат. Тие сакаат Сирија, во која режимот ќе остане на место, но без Башар Асад. Покрај саудиците, ОАЕ, Јордан и Египет, исто така ги поддржаа руските нападиди и практично тоа се актерите кои застанаа на едната страна на линијата. Од другата се оската на про “Муслимански браќа” – Турција и Катар. Тие сакаат не само Башар Асад да замине, но и целиот режим, односно сакаат влада, слична на онаа во Анкара. Само на површината излегоа старите контрадикторности меѓу овие држави во регионот.

– Нападот во Турција што ни кажува?

– Турција е на крстопат. Се искрадува тезата на Ердоган дека ако тој победи, повторно ќе биде тивко во Турција. Претстојните избори ќе бидат голем тест, како за претседателот, така и за самата држава.

– А каква е комуникацијата на Анкара со “Исламска држава”?

– Во 2013-та Турција официјално ја прогласи ИД за терористичка организација. Но сите гледаме дека ИД не е приоритет на турската армија. Најголемиот проблем на Анкара остануваат Курдите од ПКК.

Во раководството на ИД се дефинираат две етнички групи. Теренските команданти, зборувам за раководството на државата, оние кои се во Консултативниот совет. Теренските команданти се туркмени. А муфтија, верските водачи се Саудијци. Има еден пророчки хадис кој не е многу јасно дали е верен или не, во кој се вели следново: “Оставете ги Турците, како тие што Ве оставиле”. Ова е една од догматските аргументации на муфтијата е да нема судири меѓу Турција и “Исламска држава”. Од тоа, некои аналитичари заклучија дека причината Турција да не биде приоритет на ИД е догматска. Спротивното е вистина. Турција војува против ПКК, а не против ИД.

– Но нели за нападот во Анкара државата ја обвини ИД?

– Да, но целта се леви, комунистички движења, поддржани од курдското население и реално таму нема загинати Турци.

– Со што се издржува “Исламска држава”, очигледно средствата не и завршуваат?

– Деновиве информираа преку Фејсбук за едно истражување на францускиот “Центар за анализа на тероризмот”. Според него активата на ИД се зголемува постојано и во моментот се проценуваат на околу $ 2,2 милијарди. Откако презедоа огромни територии од Сирија, тие практично ја поседуваат речиси целата инфраструктура во Сирија. Освен тоа 4/5 од нафтата е нивна, а држат и 10% од овнаа во Ирак. Сепак поради бомбардирањето на коалициските сили врз нафтените полиња има сериозен пад на приходите од нафта. За 2014 година ИД добила од нафта $ 1 милијарди, а во 2015 година тие се само $ 600 милиони.

– Како успеваат да нарачува услуги и на кого го продаваат откако од сите страни наоколу тврдат дека војуваат со ИД?

– Евтина стока секогаш наоѓа пазар. Извозот се случува главно преку курдски, турски и јордански нелегални канали. Рафинирана е главно во Турција, а откако е рафинирана е многу тешко да се посочи дестинација од која пристигнал нафтата.
Друг извор на приход е трговијата со памук. Помеѓу 5 и 10% на увозот на памук во Турција, е произведен во исламистички плантажи. Практично секоја петто дрес, кој се произведува во Турција, е со памук увезен од Северна Сирија. Сега приходите од оваа активност за терористите се околу 20 милиони годишно, но според експертите, тие можат да достигнат околу 100 милиони. Други сектори за збогатување се трговија со гас, цемент, пченица, донации, киднапирања, трговија со дрога, човечко месо и други.

– Има идеалисти кои тврдат дека таму луѓето живеат мирно, а вие велите “трговија со човечко месо”. Звучи многу морничаво.

– Така е, но тоа се официјални податоци. Според документ, објавен од страна на ОН во август 2015 година, ИД продава деца од двата пола на возраст меѓу 1 и 9 години за 150 евра, адолесцентите – за 110 евра, а жени меѓу 20 и 30 години – за 70 евра. Според медицински извештаи неодамна ИД е специјализирана во трговијата со човечки органи, кои ги зема од заробеници и убиени борци.

– Што се случува во рамките на самата ИД, како живее населението? Имаатданоци?

– Имаат и ги креваат даноците постојано. Според информации од внатре , терористичката организација има спроведено 50% данок на платите на службениците кои работат во ирачката провинција Неинауа (каде се наоѓа и градот Мосул). Оваа професионална категорија опфаќа околу 60 илјади луѓе кој генерира помеѓу 500 и 600 милиони долари годишно во благајна на исламистите.

 

 

Слични содржини