Кои компромиси ги направија Москва и Киев

Попустите кои се направени од Киев

– Украинските власти фактички признаваат дека во догледна иднина нема да можат да остваруваат контрола на територијата на денешните ДНР и ЛНР наречени во документот “одделни области во Доњецка и Луганска полиња”.  Конфликтот на пракса се претвора во замрзнат – како приднестровскиот. – “Одделните области” ќе имаат право да учествуваат во назначувањето на судии и обвинители, да “создаваат единици на народната милиција” (во кои веројатно ќе влезат сегашните сепаратисти). Покрај тоа Киев се обврзува да помогне “прекуграничната соработка на одделните области од Доњецка и Луганска полиња со региони од Руската Федерација”. – Украинската страна се обврзува да направи уставни реформи со цел, според зборовите на Франсоа Оланд, обезбедување на почитувањето на правата на жителите на источните региони .Новиот устав треба да биде усвоен до крајот на оваа година. При разгледувањето на релевантните закони во Врховната рада, каде радикалните патриоти имаат силни позиции, за Порошенко може да настанат сериозни проблеми. По Минск украинскиот претседател ќе оди по минско поле. Неговите политички противници добиваат прилика да го обвинат за “занемарување на националните интереси”, што како почеток може да доведе до парламентарен бунт, а потоа и до масовни протестни акции со учество на волонтерските баталјони. – Ветување за амнестија за учесниците во воените дејствија од ДНР и ЛНР, вклучувајќи и на лидерите на непризнаените републики. Во пракса тоа значи легализирање на луѓе кои Киев ги нарекува “терористи” и “воени криминалци”. – Имплементација на социјалните обврски кон жителите на “конфликтните региони”, исплата на пензиите и социјалните  додатоци. За Украина, која е на прагот на банкрот, тоа е дополнителен, ненамерен товар за буџетот.

– Престанок на офанзивата на сепаратистите што се одвиваше успешно, и им дозволи од почетокот на јануари да контролираат над 600 квадратни километри. Украинските вооружени сили добиваат можност да го  избегнат поразот во “дебалцевскиот котел”, што се чинеше неизбежна. Впрочем, прекин на огнот започнува не веднаш, туку  од 15 февруари. Односно ДНР и ЛНР имаат уште два и пол дена да ги решат најитните борбени задачи.

– Признавање, чисто формално засега дека ДНР и ЛНР се дел од Украина. На формално ниво Москва секогаш се придржува до таква позиција, но лидерите на двете републики инсистираа до моментот за целосна независност, без компромиси.

– Спроведување на нови локални избори – овој пат според украинскиот закон. Оваа точка го става под сомнение резултатите од изборите во ДНР и ЛНР, кои се одржаа на 2 ноември 2014 година.

– Прикажување на странските вооружени формации и техника. Со тоа индиректно се признава дека на територијата на ДНР и ЛНР има такви. Ќе биде доста комплицирано да се утврди која техника треба да биде симната и која и да остане. Критериумите не се јасни.

На крај е јасна и точката за “разоружување на сите нелегални групи”. Според Киев, сите формации во Донбас се нелегални.

– Враќање на целосна контрола над државната граница од страна украинската влада во делот во кој таа се потпира во териториите на ДНР и ЛНР. Ако замислиме теоретски дека самопрогласената републики може да бидат изолирани од Русија, Киев може да биде во искушение да го реши проблемот со сепаратизмот повторно по воен пат. Практично обезбедувањето на 450-километарската граница ќе биде доста комплицирано, а и треба да почне по одржувањето на новите локални избори.

Признавајќи ја внатрешно политичката ситуација, потенцијалниот ризик за Владимир Путин е немерливо помал отколку за Порошенко. Рејтингот на рускиот претседател може сериозно да настрада само ако киевската “партија на војната”го  користи примирјето за зајакнување на вооружените сили и во даден момент да се обиде да го повтори искуството на хрватскиот претседател Фрањо Туѓман, кој се одлучи на сила  за проблемот  на Српска Краина во август 1995 година. Во таква ситуација Кремљ ќе се соочи со обвинението дека предал ја  Новорусија. Но засега пред Украина нема никакви предуслови за мала победоносна војна.