Убиството на еден од возачите на руската опозиција само неколку метри од Кремљ одекна болно и ја шокираше не само Русија, но и целиот свет.
Со него се поминува една црвена линија која го досега го одделуваше владеењето на претседателот Путин со една од најмрачните страници во поновата историја на Русија – периодот на Сталин. Борис Немцов беше трн во очите на многумина, од крајните националисти кои го доразвија главниот идеолошки постулат во сегашната кампања за опстанок на режимот на Путин – Татковината во опасност – во догма и порака до фанатиците кои ги бранат до смрт својот Месија.
Немцов не можеше да се сопре со апсења од полиција или со судски самоволиија, премногу голема фигура беше за да биде натеран да замолчи.
Тој всушност беше првичниот избор на Елцин за негов заменик, но подоцна службите наметнаа својот избраник Путин. Немцов, заедно со Касјанов, Рижков и Милов беа на највисоките позиции во власта и како такви знаеја какви се механизмите се движат во Кремљ.
Активностите на Борис по пронаоѓањето на Путиновата политика во Украина беа тревога за кинење на историските врски меѓу двата братски народи, а кои немаше како да не бидат казнети од некој кој пука во Украина во заштита на сепаратистите и кому Немцов му пречеше. Фронтот на битките во источна Украина поминува и во Москва – и таму пукаат и убиваат луѓе.
Да, веројатно е Путин лично да даде наредба за убиството на Немцов. Како што беше и за Литвиненко или за Ана Политковскаја. За тоа си има неформали, паравоените, организиран криминал и служби, кој го чуваат режимот. Но, рускиот претседател носи директна одговорност за оживување на крајните форми на рускиот национализам за оживување на духот и стиловите од времето на Сталин, за сузбивање на инакомислието за распоредување на омразата и поделбите за поттикнување на атмфосфера на терор и безвластие, за занемарување на елементарни човекови права и слободи – и сето тоа во името на опстанокот на Путин.
Ако долго и упорно се поттикнуваат омраза, насилство и недоверба кон надворешниот свет, тоа неосетно почнува да се прелива околу тебе, да прерасне во недоверба, насилство и омраза кон ближниот и соседот. И еден ден некој почнува да убива.
Најголемиот кошмар на Владимир Путин е дека во својата мисија да се огради од секаде од заканите на Мајдан и на демократската опозиција, тој да поттикне создавање на различни неформални и паравоените структури како обшествен тампон против опозицијата.
Овие сили не можат да бидат постојани држени под контрола бидејќи во екзалтацијата по докажување на својата лојалност кон војсководецот и “заштита на татковината од мајдановци” тие секогаш можат да бидат преминати и преземат работите во свои раце.
Затоа денес Путин не може да се извлечеш со дежурно објаснување дека некој го провоцира – овој систем и режим, а се создадени исклучиво и само за да им служи на останувањето на власт. Бидете сигурни дека наскоро ќе се најде некој дежурен виновен, кој ќр ја преземе одговорноста за егзекуцијата. Но никој истражител нема да се осмели да дојде до вистинскиот морален убиец и нарачателите.
Не ја исклучувам и други крајности во очајните обиди за информатички контрамерки за да се симне личната одговорност на првиот човек во Кремљ за убиството на една од најсветлите личности на политичкиот небо на Русија во последните дваесет и пет години. Борис Немцов беше сè што Путин не беше – ерудит, харизматичен, висок во секоја смисла човек.
Од тука натаму Русија нема да бидат ист.и
Долгото збогување на рускиот претседател со власта ќе биде болен, трнлив и делумно реверзибилна, но неизбежен процес. Убиството на Немцов не е последното – многу луѓе сеуште ќе го изгуби својот живот и во Русија и надвор од неа – затоа царевите во Кремљ, особено оние со власт и пари, никогаш не си заминуваат доброволно.
100 години по 1917 чини Русија оди кон нова револуција./ мислење на Илиан Василев, поранешен амбасадор на Бугарија во Русија, објавува дневник.бг