Pаботата во редакцијата на “Меѓународни информации” на БТА своевремено ми даде можност да следам перипетии на студената војна, вклучувајќи во втората половина од 70-те години на минатиот век. Сега гледам колку денешната положба во светот e дури повеќе непредвидлива од тогаш.
Кој беше во оние години претседател на САД? Велеа Картер. Џими Картер. Што се случи во односите Исток – Запад во 70-тите години? Еве: земјите колонии го прифатија нивното право да се прогласат за независни. Ништо лошо, се разбира, напротив, во чекор со цивилизациска еволуција на човештвото. Само стремежот на овие народи кон слободата беше изманипулиран од ситни диктаторчиња и тоа стана строго под диригентска палка на советското КГБ. Настана движењето на неврзаните, измислено беше т.н. развој по некапиталистически пат, дури денеска испратија наш човек (мене) во Мозамбик, за да види како со помош на Бугарија оди организацијата на првото во Африка ТКЗС.
Со еден збор, супериорноста на комунистичкиот “камп” над слободниот свет беше лесен, за да биде видлива и прифатено како несомнена даденост. Тоа беа годините кога мистер Картер (сопственик на фарма за кикирики пред да стане претседател) да пропадне, тој чисто и едноставно покажа дека како човек е неупотреблив да го носи бремето на претседателските одговорности. А на крајот на дваесеттиот век, во ерата на нуклеарното оружје и двополрната “рамнотежа на ужасот” и најневажното повлекување, и најмалите двоумења во однесувањето на едната страна, инсистира на создаваше десеткратно повеќе големи офанзиви и самодоверба кај другата. Со причина би можеле да кажеме дека токму “гулабот” Картер ги охрабри со својата мекушавост “јастребите” во комунистичката земја на глобалниот конфликт, за да се дојде до превратот и бегството на персискиот шах, плус напад на исламските “револуционерни гарда” над американската амбасада во Техеран и задржувањето на дипломатите и вработените на САД како заложници.
И уште: спроведено беше невиден трансфер на кубански војници под команда на советски офицери во Намибија и Ангола, за да биде поставена на власт во поранешните португалски колонии прокомунистическа врхушка. Соборен и соодветно убиен беше етиопскиот император Хајле Саласие, а советски “ограничен контингент” војници упадна во Авганистан. И конечно, најважно: Импликации со долгорочниот, но позитивен ефект – непознатиот во историјата на САД, победник, ултраконзерваторниот Роналд Реган на претседателските избори во 1980 година
Единаесет години подоцна и 2 години по вториот мандат на овој голем државник, луто омразен од родните медиумски ништожници, кои му беа прикачиле прекарот “третостепенен холивудски актер”, Сојузот на Советските Социјалистички Републики се распадна, значи и кон небитието и подружниците на “империјата на злото “прекугранични структури како што се Организацијата на Варшавскиот пакт и Меѓународното комунистичко движење.
Принуден сум да потсетам на овие епохални настани, бидејќи, од една страна, сличноста меѓу 2012-2015 година и односот на светските сили пред изборот на Реган е алармантнам, и второ, бидејќи ако сакаме да останеме верни на историјата, би требало да очекуваме по Обама да се појави нов Реган.
Или пак самиот Обама да стане нов Реган.
Мислам дека, сепак, сум должен да направам дигресија, како фрла малку светлина врз некои значајни фактори од современите реалности. Должен сум, бидејќи токму за нив гласовите на нашето родно слепо русофилство упорно молчат.
А зошто молчат ли?
Бидејќи се неспособни да надминат себе, бидејќи сите до еден се активисти на “цврстото комунистичко јадро” во денешната божем демократска Бугарија и затоа така се си навикнати –
кога нешто не им ослободено, сеедно, дека го нема може и физички да го има.
Дали навистина светот во кој живееме е униполарен? Се разбира, откако СССР исчезна, светот навистина заглави униполарно. А зошто она што остана (односно САД), треба да е лидер на слободните народи? Причината е една и многу едноставна – бидејќи САД како сила немаат еднаков.
Со своите 12 (а може и да се повеќе) авиони исклучиво САД се способни да пренесат во мориња и океани до најзгодно место за удар борбената си авијација, чија Вкупна огнена моќ е поголема од сите експлозии и од двете страни на Втората светска војна за 5 години.
Оттука, целосното доминација на САД во воздух и море во каков и да е конфликт, застрашувачка слободниот свет во целина или поединечно, е загарантирана. Ниту една сила на земјината топка во почетокот на ХХI век не може да стои на слична позиција.
Но и надвор од водните и воздушните простори, како на пример вселената или најблиската до животи сфера – добрата стара суша, дури и таму научниот, производство и технолошкиот потенцијал на САД немаат еднаков.
Па еве, такви се реалностите на современоста, токму нема еднаква на себеси моќ на САД би требало да дејствува како “неодолива” одвраќање “фактор за ладење на секакви мераци за агресија каде и да е и од кого да е. Би требало. Да, ама нешто не е во ред
На едно место во “системот” нишката се кине. Веќе нема застрашување. Потенцијалниот (или уште полошо, пројавија се) агресор веќе не се плаши дека мечот на слободниот свет ќе го казнат.
Бидејќи врховен командант на вооружените сили и претседател на САД одби да изполннява улогата на светски лидер. Не ќе да е гарант за демократските вредности во униполарен свет. Никогаш досега, откако СССР се распадна, САД не се отстапи така очигледно од обврските на оваа улога. И последиците од оваа, да ја наречам, абдикација на САД од традиционалниот им образ веќе се видливи и се множат. Може сепак и полошо да стане, откако на овој претседател, отстапи по мекушавост дури Џими Картер, му останува во Белата куќа уште над две години.
Маскирани “борци” на новородена муслиманска секта обезглавувањето со џеб ножиња американски заложници и егзекуциите се сликаат “во живо”. Самоубијци откриваат автомат оган во сали и плоштади. Полни со невини луѓе патнички облоги им се соборувањето со анти-авион проектили.
И како шлаг на тортата Путин анектира Кримскиот полуостров. Што е тоа !! Кога е тоа !! Каде живееме !! Кога го живееме !! Каде се 12-те носачи на авиони? Каде се суперсоничните алатки
на правдата? Нема ги нема ги нема ги.
Бидејќи г-дин претседателот сакал да “преговара”. Тој е за толеранција. И на човековите права. А под кадрите на обезглавувањето оди натпис “Ние сме жедни за вашата крв.”
Уште два збора и би ли се паметат.
Тие денови израелскиот премиер Нетанјаху беше во посета на Вашингтон и во говорот пред двата дома на Конгресот изјави дека за 3-4 месеци во Техеран ќе има атомска бомба.
Тоа значи следново: Израел, без да прашува кого и да било, ќе атакува со авиони на ирански инсталации и Иран ќе го објави на Израел војна
И што? Господин Обама ќе остави еврејската држава да се тепа со огромната Персија, така ли?/Пишува Петко Бочваров