Популистичките партии во Европа, од екстремна десница до радикалната левица, му се додворуваат на рускиот претседател Владимир Путин, кој сака да ги претвори во сојузници за својата Антиевропските политика.
Националниот фронт (НП) во Франција, СИРИЗА во Грција и “Јобик” во Унгарија можеби се најпознатите од нив, но тие ни од далеку не се сами.Некои како Британската партија на независноста (UKIP) влегоа во “добронамерната неутралност” кон Путин.
Тие се обединети од целта да бидат “предизвикот за ЕУ”, а тоа од своја страна ги става во тимови со желбата на Русија за “слаба и поделена Европа”, објаснува унгарски политички аналитичар Петар Крек.
Во подолг рок Кремљ цели да создаде заеднички фронт со овие партии, за да ја менуваат Европа и да ја одделуваат од НАТО и САД.
“Москва сака да воспостави долгорочна сојузи со сите кои и се лојални на Русија”, вели руски аналитичар Константин Калачјов на експертската група за политика.
Овие партии можат да помогнат на Кремљ и за внатрешни цели. Кога Русија го приклучи Крим во 2014 година, самонаречени “набљудувачи” од НП и австриската Партија на слободата (FPO) рекоа за руската телевизија дека референдумот за пристапување бил фер.
Ветре од Студената војна се пробива со “овој застарен стил од комунистичка ера на пропаганда и победа на сојузници”, тврди Жан-Ив Камју, специјалист на француската крајна десница.
Но независно од тоа постои “заедница на споделени вредности”, вклучувајќи ја опозиција против хомосексуалните бракови, еден проблем кој ја напојува идејата за упадот на Европа “, омилена тема за Москва”, додава експертот.
Руската стратегија на заведување е насочена и кон фракции на европската левица. “Во Германија Левата партија е најголемиот критичар против политиката на Меркел кон Русија”, забележува Калачјов.
Една од предностите на поблиските врски со Москва може да биде финансиска поддршка. НП неодамна доби заем од 9 милиони евра од Чешката Руска банка. Францускиот њуз сајт соопшти оваа недела дека има пристап до текстуални пораки меѓу руските претставници, од кои се гледа дека има врска меѓу руското финансирање и поддршка од партиите за Путин.бЛидерката на НП Марин Ле Пен ги отфрли обвинувањата како “делириум”.
Иако први само сомневања, следуваа докази за директно финансирање на партиите, но со откритијата на Викиликс дека американскиот амбасадор во Софија изразил загриженост за можни руски трансфери кон ултра-националистичката партија (“Атака”) во Бугарија.
Лидерот на “Атака”, Волен Сидеров ја започна од Москва предизборната кампања за евроизборите минатата година и тоа се поклопи со избувнувањето на украинската криза.Поголемиот дел од европските популистички партии се на страната на Русија против Украина.Дури и НП го нарече Крим историска лулка на Русија.
Идниот грчки премиер Алексис Ципрас замина за Москва во мај 2014, кога сеуште беше опозиционен лидер. Тој направи ја оваа посета два месеци по анексија на Крим.
Грчкиот министер за надворешни работи, Никос Koциас, кој е поранешен комунист, беше снимен во 2013 година со рускиот ултранационалист Александр Дуги , со идеологија на предводеник на Русија на Евроазиска унија.
Сега, сепак, кога веќе е на власт, партијата на Ципрас и Коциас веќе не се залага за излез на Грција од НАТО. Но Грција се уште може да го “парализира” НАТО преку вето на воени дејствија против Москва, предупредува поранешниот советник за национална безбедност на САД Збигњев Бзежински.
Засега Кремљ и неговите популистички сојузници не успеаја да се пробијат со единствена позиција на Европа против Русија. Популистичките партии исто така не успеаја да формираат политичка група во Европскиот парламент во 2014 година
Но десничарските стратези на Кремљ имаат долгорочни амбиции, според Калачјов. Во нивните очи “сега е моментот да се создадат врски со оние кои би можеле да станат корисни во иднина. Тоа е почетокот на една нова Европа.”.
————
Анализа на Агенцијата Франс прес