Во ноќта спроти сабота иста група маскирани мажи собори во Харков споменици на тројца болшевичката лидери – Серго Орџоникидзе, Јаков Свердлов и Николај Руднев. Тоа се случува само неколку дена откако во четвртокот Врховната Рада во Киев усвои закон за декомунизацијата на Украина.
На видео-снимката, распространета на интернет, се гледа дека мажите се маскирани и користат ист бел минибус со кој ги рушат статуите, а еден од уништените бисти е натоварена во него и исчезнува во непознат правец.
Видеото е насловено “Громадата (заедницата ) На Харков го стави во акција законот за осуда на комунистичкиот режим”.
Со законот од 10 април не само што се осудуваат комунистичкиот и нацистичкиот режим туку и се забранува употреба на симболи на нацизмот, СССР и советската комунистичка партија, а локалните власти се должни за две години да ги расклопат спомениците на советските и партиските дејци и да ги преименуваат населбите, улиците, плоштадите, географските објекти и претпријатијата со имиња на комунисти. Истото важи и за имињата на приватни компании.
Законот го утврдува режимот на болшевичката револуција од 1917г. и последователната Граѓанска војна, за криминален и кој спроведувал политика на државен терор до распадот на поранешниот СССР во 1991 година. Со текстот се наведува потребата од измени во 14 важечките закони, вклучувајќи во Кривичниот и Административниот законик, како и санкции за неисполнување на законот.
За преименувањето на населби, улици и други објекти во законот се вели дека е препорачливо, но ако до 3 месеци локалните власти не го стори тоа, одлуката ќе мора да ја спроведе обласниот шеф, назначен од претседателот.
Константин Долгов задолжен во руското Министерство за надворешни работи за човековите права, демократијата и владеењето на правото, коментираше дека усогласувањето на комунизмот со нацизмот противречи на Нирнбершкиот трибунал.
Декомунизацијата на Украина – дури и да биде строго спроведен законот – ќе создаде проблеми со населбите, кои се засновани во времето на СССР со комунистички имиња, ќе бара трошоци и најверојатно ќе се сретне со отпорот на дел од населението.
Директните трошоци се поврзани со смената на таблите и бројот на улиците, промени во картичките, пререгистрација на претпријатија, печати, документи, бази на податоци.
За преименување на населените места се зборуваше во 2011 година. по повод 20-годишнината од независноста на Украина. За Днепродзержинск, на пример, се предлагаше враќање на старото име Каменск, а за Кировград – Елисаветград.
Централните градови на две полиња – Днепропретвоск и Кировград – исто така треба да си ги вратат старите имиња – Екатеринослав и Елизаветград, но постапката е малку посложена, бидејќи бара амандман во Уставот, каде се наведени имињата на областите кои ја сочинуваат земјата.
Во Западна Украина, во Киев и Одеса многу улици веќе се преименувани, но се уште има имиња како “ленинистички булевар” или “Чекисти”. Ќе треба промена и на имиња на метро станици – на пример, во Харков има станица “Фабрика” Малишево “по името на Вјачеслав Малишево, министер за тешката Машинска индустрија во времето на Сталин.