Калифорниецот Ерик Сорто успева да пие пиво без помош за прв пат од десет години благодарение на вештачки раце кои ги контролира со помош на чип, импланитран во неговиот мозок, соопштува Би-Би-Си.
Детален извештај објавен во списанието Сајанс раскажува како електрични сигнали во мозокот можат да бидат протолкувани како команди испратени кон вештачките раце. Експертите посочуваат дека новите резултати не доближуваат се поблиску до роботи, контролирани од човечки мозок.
Сорта бил застрелан на 21 години, а штетата нанесена на ‘рбетниот столб доведува до парализа од вратот надолу. Во мозокот му биле имплантирани два сензора кои ги следат активностите на околу 100 неврони.
Претходните експерименти во областа се фокусираат на моторниот кортекс, кој е одговорен за движењето на поединечните мускули. Наместо тоа американскиот тим се обидува да имплантира чипови во париеталните кортекс каде се генерира примарната намера, што би требало да ги направи движењата “повеќе интуитивни”.
“Првиот пат кога се обиде со вештачкиот екстремитет тој успеа да го натера да ја имитира раката на еден од учениците, се ракуваа”, вели професор Ричард Андерсон од “Калтек”. Со вежбите контролата на Сорто се подобрува, вече тој веќе може да пие до устата, како и да го придвижува курсорот на екранот на компјутер.
“Само се шегувам со момчињата, дека сакам да можам да пијам пиво, да пијам со свој ритам во пиењето пиво, а не да треба некој друг да ми ја дава. Ми недостига оваа независност. Мислам дека ако беше доволно безбедно, би сакал само да внимавате за својот изглед – бричење, миење на заби. Одлично ќе е “, коментира самиот Сорто.
Обидите во употребата на “здравиот” мозок за надминување на ограничувањата на болно тело се развиваат многу брзо, особено во САД. Засега се ограничени во лабораториите, бидејќи засега се потребни импланти со жици кои излегуваат од мозокот што носи ризик од инфекции. Научниците сакаат и да следат повеќе мозочни клетки, за да се подобри контролата над вештачките екстремитети.
Истражувачите Ендрју Прушински и Јорн Дидрихсен сметаат дека новите резултати “се чекор напред кон контрола над вештачки екстремитети или компјутери со силата на мозокот”, но “треба да да се оди уште многу пат пред тие да се претворат во практични терапевтски инструменти”.