Од мигот  на “свртувањето кон Истокот” измина веќе цела година, но Русија се уште не го нашла своето место во Источна Азија. И ако не се развие таму сопствен проект, таа може и да стане сателит на Кина, коментираат експерти

Русија демонстрира пред Западот подготвеност да се сврти кон Исток и да стане главен партнер и дури сојузник на Кина. Како во 19 и почетокот на 20 век Кинезите им оддадоа свои територии “на концесија” на Русија, односно – фактички под протекторат, па сега тие самите добиваат изнајмени илјадници хектари руска земјиште за “земјоделска дејност”.Кинеската војска  пак зачестија со вежбите на руска територија.Русија исто така се обидува да ги  реализира свои проекти во Далечниот Исток, како што се зони за слободна трговија или објавувањето на Владивосток за “слободно пристаниште”. Се обидува да соработува и со земји како Јужна Кореја, Јапонија и Виетнам, кои претставуваат еден вид противтежа на Кина во регионот и сами постојано бараат поддршка за своето политичко, економско, а во последно време и воено спротиставување како меѓу себе, така и со Пекинг.

СССР беше постар брат, Русија е помалиот

Притоа Русија небаре не знае кого да претпочита. Ту ја следи  кинеската надворешна политика во регионот, ту го снабдува со современо оружје еден од најсилните противници на Кина во овој дел од светот – Виетнам. Овој факт предизвикува негодување во кинеските медиуми , а тоа значи дека истите се расположенијата  и меѓу кинеското раководство, бидејќи тоа ги контролира медиумите во земјата. Или пак еден друг пример: за време на уште заострување на односите меѓу Јапонија и Кина, Москва испраќа во Токио поданик на Путин ,портпарол на Државната дума Сергеј Наришкин, а неговата задача е да разговара за можностите за “попуштање” на руско-јапонската односи, како и за склучување на уште непотпишана мировен договор меѓу Јапонија и СССР по 1945 година.Очигледно е дека овие две насоки на руската надворешна политика си противречат. По Кримската настани и наглото нервоза на Москва на Исток, многу влади во Југоисточна Азија сметаа дека Русија е на пат да се претвори во “Џуниор партнер” на Кина.

Кинеската народна република се согледува во регионот како владејачка сила и дури Јапонија не е во состојба да и ‘се спротивстави, поради што постојано демонстрира сојузничките односи со САД. Покрај тоа, сите знаат дека во кинеската надворешнополитичка традиција нема еднакви, туку само “помали” и “поголеми” партнери. СССР беше постар брат, а Русија – во согласност со сегашното економска ситуација, може да се тврди само за улогата на “помал” партнер. Затоа и многумина во регионот одлучија дека Русија поминува под закрила на Кина.Во Кремљ имаат друго мислење – тие ја сметаат својата надворешна политика за целосно независна. Затоа и минатогодишните дипломатски гласини дека Кина започна преговори со САД зад грбот на Москва, предизвикаа сериозно иритација меѓу руските власти. Но, поради страв од симболична зависност од Кина, опкружувањето околу Путин очигледно не е подготвено да застане на страната на противниците на Пекинг. Значаен  е примерот дека во пресрет на самитот на Г-7 Јапонија, која има директен територијален спор со Кина во Јужното Кинеско Море, започна активно да флертува со Русија.Одеднаш се проговори за потпишување на мировниот договор, како и за решавање на територијалниот спор за Курилските острови. На крајот сепак Јапонија се најави за продолжување на санкциите против Русија и прекин  за разговорите за мировниот договор. По сè изгледа дека овој пресврт во однесувањето на Токио се должи не само на притисокот од САД, а и на недостатокот на одмазднички активна реакција од страна на Русија.

Ни риба, ни рак

Кремљ така и не зазема јасен став во главните спорови во Југоисточна Азија. Претседателот на Филипините пример не се стеснува да ја споредува политиката на Кина со однесувањето на нацистичка Германија, а Јапонија и Виетнам се сериозно иритирани  од амбициите на Пекинг да стави рака врз Јужното Кинеско Море и неговите подземни богатства. Москва нема сопствена позиција по ова прашање и темелно избегнува да формулира таква. Се обидува да заземе некаква позиција “ни риба ни рак” и да игра на “еднакви растојанија” со сите актери во Југоисточна Азија. Ниту сака да стане сателит на Кина, ниту пак сојузник на кинеските противници. Како резултат на тоа  Кремљ уште е странски во регионот. И тоа ќе продолжи се додека Москва не формулира свој азиски проект. Се разбира, само ако сериозно сака да се посвети на Исток, а не само да го плаши Западот со зборувањето по оваа тема./  Дојче Веле

Read more:http://asia.actualno.com/Rusija-shte-stane-satelit-na-Kitaj-news_477823.html#ixzz3cdiTIwzm