.Европа е преоптоварена со проблеми и е поделена, забележува авторот. ЕУ реагира со “конфузија, малодушност и себичност” на стојат пред нив предизвици од прилив на бегалци, закана од исламски тероризам, почнува трка во вооружување, грчката криза, излегувањето на Велика Британија од ЕУ. “Во одреден момент на бескрајна серија состаноци кои не даваат никакво убедливо решение, се тоа предизвикува цинизам и разочарување “- се вели во публикацијата. Според авторот, трпението присутно завршува и ЕУ е блиску до распад. Според мислењето на Милер, до оваа криза доведе пред сè политиката на владата на Ангела Меркел. Предложените од Берлин политика на штедење доведоа до таму да условите за живот на Европејците практично престанаа да се подобруваат.Приватните и државните долгови станаа немерливи. Сложениот политичка систем за меѓусебна контрола и прописите не ги обединија земјите од ЕУ, туку само го зацементираа раздорот меѓу владите, пишува Милер. Колку подолго се оддолжува кризата, толку поголема е популарноста. Тука на сцена се и алтернативните политички сили, како Podemos во Шпанија и “Национален фронт “во Франција. Владејачките партии се потешко се договараат со гласачите за реализација на мерките усвоени на европско ниво, и полето за дејствување на политичарите се намалува. “Она што се чинеше на канцеларот како пат со најмал политички ризик, долгорочно доведе до неподнослива ситуација “- пишува колумнистот во Der Spiegel.
