Тој им помага на пешаците правилно да го премине патот, а на возачите им окажува каде се нивните грешки. Ако зезнеш да возиш на пешачка патека, а таму има луѓе, овој Човек- зебра доаѓа кај вас и ви подарува вештачки магарешка уши за прекршкот.
2. Пренесувач на деца преку река во Виетнам
Секое дете педантно се обвива во полиетиленска фолија пред да биде качено на грбот на овој човек. Тој се втурнува во реката и плива со него до другиот брег. Таму го чека друг возрасен кој го отпакува внимателно од фолијата. Така облеката на детето за училиште се задржуваат непроменета и тоа може да си го продолжи патот до учителите.
3.Живи екрани за автомобилски броеви во Техеран
Живи екрани за автомобилски броеви – ова го има само во иранскиот главен град Техеран. И тука принципот е “сиромав човек- жив ѓавол”. За што станува збор-во Техеран е воведен режим за користење на автомобили во одредени области само на одредени датуми. Поинаку кажано, на парните датуми една половина од граѓаните имаат право да влегуваат со автомобили во најпрометните области, а на непарни, другата половина. Возачи кои не сакаат да се усогласат со ова правило, користат живите екрани, за да влезат во квартовите на забранетите датуми. Само тие вработуваат даден човек кој оди цврсто зад автомобилот, додека возачот полека се движи по улицата. Така релано нема казна.
4.Дополнителни патници во Џакарта Во Џакарта индонезиските возачи можат да си вработи т.н. “Џок” – или кажано на друг начин патници изнајмувачи. Така се избегнува ограничувањето за минимално количество патници во еден автомобил во сообраќаен метеж. Бројката не смее да падне под тројца човека. Жителите на градот раскажуваат дека “Џок” стојат на големите булевари и со подготвеност седнуваат во автомобилот на оној што има потреба од дополнителен патник.
5. Изнајмена тажалка и оплаквачка
редењево на чукнато професии завршува со рентање оплаквачка .Ова е занает, особено раширен во индиската држава Раџастан. Таму е вообичаено да се вработи оплаквачки за погребите на роднина од машки пол .Оплаквачките јавно ги редат и ги плачат маките на оние членови на семејството кои според својот социјален статус немаат право да демонстрираат јавно емоции