Тастатурните воини за социјална правда сакаат да ги поправат сите проблеми на човештвото, освен оние кои се навистина важни и навистина се проблеми
Се запознавте ли се веќе со гротескната, фарсова природа на културниот феномен клик-тивизам? Терминот е неологизам кој ги опишува пародијните дејствија на бескрајна толпа од тастатурни активисти, модерни, лицемери воини за социјална правда, кои сакаат да ги поправат сите проблеми на човештвото, освен оние кои се навистина важни и навистина се проблеми.
Предметната човечка маса претставува моќна, мултимилионски армија од заблудени, инфантилни, неинформирани, крајно емоционални, најчесто млади хипстери, кои се борат против неправдата во медиумите, блогови, facebook и twitter. Другото име за нив е хаштаг активисти бидејќи го ставаат twitter – симболот за хаштаг # пред секоја глупост која ја сметаат за најитната задача на цивилизацијата.
Западниот свет е преполн со примероци на патолошки феномен клик-тивисти. Повеќето потпаѓаат под општата идеолошка капа на денешниот левичарски прогресивизам кој веќе е нарекуван регресивизам.
Зборуваме тука за современи либерали, кои се обидуваат по секакви начини да го уништат автентичниот либерализам и да го претворат во заложник на сопствениот фанатизам и токсични идеи за социјална правда. Во нивниот трауматично, збунет свет, централниот човечки конфликт е меѓу белите привилегирани хетеросексуални мажи со власт и сите останати репресирани, виктимизирани, стигматизирани етнички, религиозни, сексуални и какви ќе се сетите уште малцинства. Првите секогаш се лоши и грешат, вторите вечно се прави и со потреба од поддршка.
Нијансите, критичното размислување, фактите статистиките … тоа се ‘валкани зборови, кои во очите на хаштаг активистите претставуваат манипулативни обиди на западниот патријархален, капиталистички, хетеронормативен, ислламофобски свет да контролира и доминира милји на обесправени малцински групи.
Клик-тивистите често се карактеризираат со мазохизам, себеомраза, погрешно разбран анти-капитализам, детинест чегеваризам, социјалистички светоглед, анти-систематско размислување (или обид за такво), радикален феминизам и виновен однос кон белата кожа, бидејќи тие најчесто се привилегирано белокожци со бескорисни хуманитарни или уметнички дипломи, премногу слободно време и брзи прсти кои шараат по тастатурата на најскапите лаптопи, таблети и паметни телефони и произведуваат катастрофални количини изолирачки нонсенс.
Најжешка и актуелна икона на регресивен левичар и тастатурен воин за социјална правда е изненадувачки новиот лидер на Лабуристичката партија во Велика Британија Џереми Корбин. Тој ги освои срцата на клик-тивистите со серија од угнетувачки дејства и реторика. Корбин страсно го објасни убиството на Осама Бин Ладен како “трагедија”, застана зад активностите на Путин во Украина и јавно ги поздрави претставници на терористичките групи “Хезболах” и “Хамас” како негови “пријатели”.
Корбин стана симбол на сето она што ќе помешате со овие луѓе.
Моќна доза ирационалност и драматичен развод со критичното размислување можат да се набљудуваат и во развојот на две проблематични каузи на хаштаг-активизмот – современиот феминизам и движењето #BlackLivesMatter. Според критичниот дел од модерните западни феминистки во САД и Европа постои “силувачка култура”, репресија над жените и привилегија на мажите. Големите проблеми за решавање пред овие западни феминистки се сексуално стимулантни слики на дами во компјутерските игри и рекламите.
Кога некој сепак ќе се осмели да каже дека во првиот свет жените постигнале равеноство и ги имаат истите права како и мажите, и дека можеби е подобро феминистките да се фокусираат кон исламските земји, каде всушност има систематски варварски однос кон понежниот пол , ќе дојде грмотевица од лицемери оправдувања и искрени идиотштини.
“Никој нема право да се меша во туѓата култура, да претставува симбол на женската еманципација во муслиманските општества, а проблемот останува кај белите мажи и патријархалниот заговор во Западниот свет”, горе-долу така изгледа загрижувачкиот апсурден наратив на деншените феминистички.
Покрај сексисти, белите хетеросексуални мажи во САД и западна Европа се и расисти. Да, сите. Самиот факт дека некој е роден со бела боја на кожата и се самосознава како маж, му се допаѓаат жени, го прави штетен за општеството агресор и носител на вродена привилегија. Така звучат дел од точките на некои од претставниците на социјалното хаштаг движење #BlackLivesMatter. За насилството меѓу афро-американските заедници се виновни само и единствено белите расисти-капиталисти, за ропството и сегрегацијата. Злосторствата се всушност манифестации на социо-економски фактори, активирани од белата привилегија.
Ова не е шега, ова е реалниот поглед на клик-тивистите врз ситуацијата, мотивиран од мекиот расизам на ниските очекувања. Со катастрофален погрешен пристап, војниците за социјална правда направија разобличување и дискредитација. Бидејќи нивните тези се колку смешни, толку и опасни.