“Погодете кој ненадејно се појави во Кремљ? Башар Асад, диктаторот и деструктивникот на Сирија, сега веќе е уште питомец на Владимир Путин. По четири години, во текот на кои тој си седи во Дамаск, Асад беше повикан во Русија, за да коленичи пред Путин, за да му покаже на светот дека денес блискоисточните прашања се решаваат не во Вашингтон, туку  во Москва, и официјално да ги благослови  случувањата  и освојувањето на Сирија од четири држави под водство на Русија “, пишува набљудувачот на The Washington Post Чарлс Краутхамер.

Путин не ја враќа претходната советска империја, пишува авторот на статијата.Но, тој повторно ја утврдува способноста на Русија да проектира моќ зад пределите на своите граници, смета тој. Анексираниот Крим  се  врати под целосна контрола на Русија црноморското пристаниште кое беше предмет на спорови од времето на Петар Први. Зајакнувањето  ќе им даде на Русија поморски и воздухопловни бази во Источниот Медитеран, расудува Краутхамер. “Додај го  истрелувањето на руските софистицирани ракети од воените бродови во Каспиското Море, кои ги поразија сириските бунтовници на растојание од 1300 километри, и ќе видите најимпресивните демонстрација на ширењето на руското влијание од времето на Студената војна наваму”, се вели во статијата.

“Се разбира, за Обама тоа нема никакво значење”, иронизира новинарот. “Во современиот свет – како што тој вели во ОН – за показател на силата веќе не служи контрола над територијата. Тоа што тој верува во оваа фантазија, беше прикажано од целосното напуштање на Ирак и загубата на американските бази, од кои би можело да се шири американско влијание врз регионот “, се вели уште во статијата. Кога Обама беше запрашан во емисијата” 60 минути “, дали не е загрижен дека тој го отстапува лидерството на Русија, тој покорно о одговори:” Поддршката на слабиот  сојузник – тоа не е лидерство. Јасго водам по себе светот за прашањата на климатските промени “.”Слушнете го  ова, сите што живеат во зоната на кој и да е воен конфликт, се потпираат на САД, , е значи треба да започне да се пакуваат  куферите и да се упатиме  кон Германија”, иронизира авторот.