Проблемите на Франција, “моралниот империјализам” на Меркел и излегувањето на Велика Британија од европската јавност станаа причина за длабок раскол во ЕУ и извори на гневот на Европејците, пишува The Telegraph.

Дискутирање на париските терористички акти за некое време ги пренасочија една од најпознатите депресивни приказни на нашето време – лошата   состојба на Европската унија, пишува новинарот Симон Хефер. Експертот смета дека локално успех на “Национален фронт” на Марин Ле Пен во Франција може да го  разниша францускиот  политички систем. Победата се објаснува не само со незадоволството на гласачите кон политиката на владата на социјалистите спрема исламскиот екстремизам, но и со вкупно разочарување кон “стариот француски естаблишмент”, кој постојано  спроведувал политика на штедење со бриселско потекло. “Фактички до економското блато на Французите довела повеќе безумните политика на социјалистите на чело со Оланд отколку Брисел, иако за Париз би било исклучително поволни да ја напушти Еврозоната, воведувајќи ја  повторно во оптек националната валута и девалвираната  економијата. (…)

Каква  и да е, пораката  и исхпдпт со Марин Ле Пен – ветувањето да го закрепне суверенитетот на Франција – се покажа тежок аргумент “, пишува Хефер.

Властите на ЕУ се одговорни и за политиката на отворени граници, поради што радикални исламисти добиле прекрасна можност слободно да влегуваат и излегуваат од Белгија и релативно лесно да превезуваат оружје по Европа. Иако Франција историски не се прослави со успешна работа во интеграцијата на своето муслиманско население во општеството и културата на земјата, политиката на ЕУ доведе дотаму сето тоа да стане уште полошо.

Друг повод за загриженост е ситуацијата во Германија. Независно од наградата “Човек на годината” според Time (во голема мера благодарение на политиката на отворени врати за бегалците од Сирија), кенцлерот Ангела Меркел, “императорката на Европа”, не наоѓа поддршка на овој курс меѓу своите приврзаници во внатрешноста на земјата. “Нејзините зборови дека Европа може да апсорбира милиони бегалци, предизвикаа гнев на бројни приврзаници на канцеларот во Германија и ја натераа Унгарија, која подигна ѕид, за да се заштити од имигрантите, и  да ја обвини Меркел во” морален империјализам “, забележува новинарот. Многу земји од ЕУ биле шокирани кога Еврокомисијата, под притисок на Берлин, предложи да се воведат квоти за мигрантите по примерот на СРГ – Словачка изјави дека е подготвена да ги прифати само христијани, Романија си направи самоодвод, објаснувајќи ја  својата неспособност да интегрира во општествениот живи  Роми  , да не зборуваме за муслимани. “Наместо ликот на обединета и прогресивна Европа иницијативата на Меркел стана симбол на длабок раскол на континентот и неговата непријателство кон странците”, додава Хефер.

Освен тоа овие случаи покажуваат како “лудачка кошула на еврото” и диктирани од Германија политика на Европската централна банка доведе до економска криза. Демократскиот дефицит на Европа, чии лидери сакаат да прифатат решенија без да се усогласат со мислењето на демократски избраните претставници на општеството, ги здружуваат обичните граѓани од Бристол до Будимпешта против владејачката елита. “И сепак бирократијата и олигархијата, стои на чело на Европската унија, и продолжуваат да покажуваат дека немаат ни најмалку намера да се грижат  за интересите на оние кои управуваат “, заклучува аналитичарот