На интернет во последните денови на февруари исклучителна популарност добива видео на кое истрелана од сириски бунтовници ракета TOW погоди руски тенк Т-90, но не го уништи. Зошто се случи тоа – слаба заштита на браникот или грешки на тенкистот?

https://youtu.be/dblMlSdMw0M
Инцидентот

Дејството се развило во населениот премин Шеик Акил северозападно од Алепо, каде војува групата “планински соколи на Завија”, кои влегува во составот на 5-от корпус на Слободната сириска армија. Тогаш е одржано разузнавање со борба од страна на хазарејци и авганистански шиити од иранските сили. Тие се обидоа да го заземат Шеик Акил, но биле принудени да се повлечат. При тоа има слика од местото потоа, на кои засегнатиот тенк Т-90 го нема – или се повлекол сам или е евакуиран. Во секој случај е речиси сигурно дека екипажот останал жив, но му се оштетени целните уреди.

Според експерти тенкот е образец од 1992 година со моделирана купола. За годината на производство го издава присуството на комплексот за оптичко-електронска набљудување “Штора” – неговите рефлектори се гледаат од двете страни на оружјето) и формата на отворот на насочвачот-оператор. За одбележување е дека во Сирија има и тенкови со образец 2004 година, држејќи заварена обвивка која по заштита е подобра од лесната.

Изборите за провинциите може да го означат „крајот на имунитетот на Германија против популизмот“

На тенкови е вметната динамична заштита “Контакт-5”, во првиот дел се разликува комбинирана блиндирана заштита одразувачките листови. Се гледа дека при паѓање на ракетата TOW-2A во левиот раб на куполата ја пробива динамичната заштита, но веројатно главниот оклоп не е пробиен.

Очигледно е дека екипажот на тенкови се однесувал небрежно кон своите обврски во борбени услови: на куполата е со отворени капаци, системот “Штора” не е вклучен. Судејќи според сè, екипажот не бил доволно квалификуван.
Како резултат од детонирањето на 6 кг ракета природно ударниот бран влезе во отворениот покрив и повредениот насочувач-оператор во стресна состојба излезеод тенкот.

При затворени кашаци природно никој не би бил повреден. А челната заштита на современиот тенк е неколку пати повисока отколку од страната на одборот.

Освен дека екипажот на тенкот е слабо подготвен, самата тактика на користење на тенковите не била најдобра. Тенковите треба да се користат во состав на единица и во тесна соработка со пешадијата. Екипажот очигледно не го видел лансирањето на ПТУР (противтенковски водени проектили). Ако тенковите беа најмалку три (вод) и ако си ги покриваа секторите за набљудување, а предната пешадија заземаше позиција, тогаш при откривање на ПТУР екипажот би го удрил со првиот проектил или веднаш би истрелал спреј облак, кој овозможува прикривање на целта во инфрацрвениот и оптички опсег .

Во случајот не се гледа дури искуство за маневрирање, а тенкот стои на место и е корисна цел за TOW-2A.
Можностите на TOW-2A
Голем дел од владините тенкови во Сирија се уништени во урбани борби со обични противтенковски гранати (РПГ). Американско производство ПТРК TOW-2A се обезбедени од Турција и Катар. Се среќаваат и ПТРК од кинеско и иранско производство.

Американските комплекси се произведени во 90-тите години, но има и од 2012-2013 година. Речиси секогаш се користи современата модификација TOW-2А, која исто така управува ракетата по жица и не утнува целта.

Насочувањето на таква ПТУР се врши со помош на електронски оптички нишан. Централната мерка се насочува врз целта и се истрелува, по што до паѓање на ракетата во целта гаѓачот треба да го задржи визирот на целта. Во целниот уред се наоѓа т.н. координатор. Неговата задача е да утврди отстапување на трасирачот – ксенонска лампа и инфрацрвен емитер во крмата (задниот дел) на ракетата. Во зависност од знакот и големината на девијацијата координаторот генерира команди кон управувачките органи по жиците.

Ролна со микропроводниците исто така е сместена во задниот дел на ракетата. За уништување на тенкови не треба да се пречекува целта и да се мери растојанието до неа. Максималната далечината до целта е до 3750 метри, брзината на летот е 250-260 м / сек.

Борбениот дел на ракетата е од два дела, а деловите се надоплнуваат еден зад друг. Пред ракетата напред е ипоставен мал полнеж кој активира елементи од динамичната заштита на целта. Основниот кумулативен дел на полнењето е калибар 152 мм со маса на експлозивот околу 6 килограми, кој обезбедува дупчење на челичниот браник 850-900 мм по динамичната заштита. Најсигурниот начин за уништување е одзади или од страна – во светот нема тенк, кој може да издржи таков удар.

Системот за оптичко-електронска заштита “Штора-1” е стандардно вооружувањето кон тенкови Т-90. Поставените на куполата рефлектори од двете страни на топот емитуваат во оптички и инфрацрвен спектар модулирани емитувања. Тие можат да отидат на растојание до 2-2,5 км во работата на оптичко-електронските координатори во системот за насочување на ПТУР и таа да ја промаши целта со веројатност 80-90%.

“Штора” сепак работи добро само против TOW од првите верзии. На системите TOW-2A освен ксенонска лампа во заднината на ракетата е инсталиран и инфрацрвен емитер со свој модулатор кој исто така ги регистрира моменталните координати, затоа при борбата со ПТРК TOW-2A системот “Штора” не е ефективна. За оваа причина, на новите машини, на пример на модернизираните тенкови Т-90СМ, таа не се става.

Најсовремените тенкови како “Армада” ја пресретнуваат ракета и проработва комплексот за активна заштита,  истрелува против удар и ја уништување ракетата на 3-5 метри.

Промената во војната во Сирија од појавата на нов вид техника, на пример Т-90СМ и дури “Армада”, нема да се добие, но ефикасноста на воените дејствија на земјата може значително да се зголемат ако тенковите се користат писмено: во тесна соработка со пешадијата, артилеријата, авијацијата, на правецот за концентрација на основните напори, при тоа не поединечно, туку масовно.