Во 1944 година на Фирерот му е подарена уште една година живот во името на крајната цел …
Од древни времиња за време на битки секоја земја се мачела да го уништи лидерот на противниците со цел да внесе страв и несигурност во нејзините војници и население. Меѓутоа не секогаш проработела таа идеа, на пример, за време на битката кај Косово поле (1389 година) српскиот големец Милош Обилиќ влегол во шаторот на емирот Мурад I и го убива, но тоа само го сплотува духот на Турците за победа.
Менталитетот на Сталин и Хитлер за време на Втората светска војна на почетокот не излегле од вкупната матрица на однесување и тоа било доста логично, бидејќи и двајцата лидери раководеле со земјите апсолутистички и смртта на секој од нив може во одреден степен да понесе голема мешаница во државата и да го поткопа духот за решителност за победа.
Комбинацијата на Германците е наивна речиси како сценарио на современ американски филм од акција: пред се советски офицер Пјотр Таврин е обучуван година дена од Абвера и префрлен зад фронтот, како требало да отиде во Москва и да демнее Сталин, за да го убие. “Елементарен, Вотсон!” – би рекол Шерлок Холмс.
Советските тајни служби исто така работите се во развој и според текот на војната. Прво атентат над Хитлер е замислен уште во 1941 година, кога нацистичките трупи се приближувале кон Москва. Советското разузнавање целосно оправдано се претпоставува дека ако Москва биде преземена, Хитлер, исто како Наполеон, ќе биде во искушение да влезе во главниот град. Во разузнавањето пристигнува информација дека Хитлер наредил да биде направена свечена парада – дури веќе биле одредени деловите кои треба да дефилират по Црвениот плоштад, печатени се покани и празнини.
За Фирерот е подготвено одмазда. Создадени се специјални диверзанстски групи и се предвидени различни варијанти на операцијата. Москва сепак издржа и на Хитлер му се насмеала среќата.
Втора можност за убивање на Хитлер се појавила во 1942 година, кога станува извесно дека тој цело лето ќе биде во теренски штаб “Волјча јама” крај Виница во Западна Украина.
Сталин дава согласност операцијата да биде организирана од најискусните чекисти Павле Судоплатов и Виктор Илин. А самиот атентат му е наложен на командантот на диверзансткиот одред во позадината на Германците Дмитриј Медведев (подоцна херој на Советскиот Сојуз). Планот сепак е премногу сложен и со бројни варијации, при тоа недостасува многу од потребните информации за точното располагање на објектите во “волчјата јама”, на системот за заштита и одбрана. Замислата не е реализирана.
Вториот конкретен напад е замислен тајно од Сталин – решаваат да го израдуваат со конкретни резултати. Сега се насочуваат да пробијат блиското опкружување на Хитлер со разна комбинација. Првото единицата на Всеволод Блументал-Тамарин, син на познат руска актерка. Тој е талентиран, но не толку како нејзината мајка, и амбициозен, се смета за потценет. Затоа преминува кон Германците и почнува да им соработува, како чита на радио апели до војниците од Црвената армија да се пренесуваат. Овој Всеволод бил женет за Инна Лашчилина, а нејзиниот брат пак бил женет за актерката Август Миклашевска – таа имала голем син Игор, кој служел во армијата, бил шампион во бокс во Ленинградски воен округ и сигурен како човек.
Чекистот Виктор Илин размислува ризична, но остварлива комбинација да го префрли Игор во Германија. Таму тој требало да најдесо Всеволод, и се надевале да го прифати како роднина и сродна душа. Понатаму Игор требало да реализира и да обезбеди на Илин пристап до Хитлер.
Илин го подготвува Игор Маклашевски за половина година за оваа одговорна задача, по што го пренесува зад фронтот. Младиот маж веднаш се префрла кај Германците и вели дека сака да соработува. Тие не му веруваат и правилно сметаат дека е советски агент, дури и по повикувањето на роднината не му отвора веднаш патот кон Берлин.
Игор е подложен на мачење, го водат дури и на привидно стрелање. Уапсен. Конечно го пуштаат кај роднината Всеволод и тетка му Инна. Тие го прифаќаат добро, го воведуваат во својот кругот на пријателите. Младиот маж брзо влегува во новата улога, оди во “Источниот комитет”, комуницира со власовците. Особено му помага боксот, со кој извоевал победи во рингот. Дури му се допаѓа на гордоста на германската нација светскиот шампион во бокс Макс Шлелинг кој му подарува својот фотографија со добротворна натпис. Тоа е знак на доверба и признание дека го прифаќаат за свој.
Откако Игор Миклашевски добро се легализира, дошло време да побара потистап кон Хитлер, чиј адреса му дал пред тоа Илин. Таму живеела светски познатата актерка Олга Чехов. Таа пристигнала во Германија уште во 1921 година, направила сјајна кариера и стана лубител на Хитлер, Геринг и Гебелс.
Потоа имало најмногу спротивставени мислења дали Чехов всушност соработувала со руското разузнавање. Но самиот факт дека чекистот Илин ја дал нејзиниот адреса на Игор и дека таа не го предала, а му помогнала, зборува сам по себе.
Миклашевски редовно преку “сандачето” го информирала за напредувањето на сценариото. Се оди речиси брилијантно. Неочекувано самиот Сталин ја забранува операцијата.
Раководителите од државна безбедност Всеволод Меркулов и Виктор Илин одат кај Сталин во неговата вила во Кунцево, за да му соопштат за подготовката на нивната операција која веќе оди кон финализирање. Неочекувано Сталин ги пресекол: “Тоа не треба да се прави.”
Двајцата остануваат зачудени, бидејќи Сталин никогаш не бил поништил претходна ликвидација на Хитлер. Но на врховен командант не можело да се поставува прашања. За секој случај тие ги продолжуваат подготовките со Миклашевски.
Во 1944 година Меркулов и Илин повторно го поставуваат прашањето пред Сталин, но тој пак вели: “Хитлер не треба да се отстранува!” Овој пат Меркулов се прашува зошто.
Сталин појаснува: “Хитлер ни е потребен за целосниот разбивање на Германија. Додека е жив, тој нема да оди на сепаративно договор со Западот. За возврат ниту САД, ниту Англија ќе склучат договор со владејачките додека на кормилото е Хитлер. Друга работа е ако Хитлер исчезне. Можно е власта да помине кај Геринг или кај Папен, со кои западните земји можат да се слога. А за нас тоа не ни е поволно, ние сме блиску до целосно уништување на Германија. Затоа не го чепкајте Хитлер! ”
на
Така од стратешки причини Сталин не го дозолува ибиствотоХитлер. По откажување на задачата Игор Миклашевски се враќа во Франција во татковината и е награден со орден “Црвено знаме”. Самата Олга Чехов по војната ја посетува Москва, дури напиша мемоари “Јас ништо не кријам” и починала во 1980 година на 93 години.