На 14 март 1955 година во Варшава е потпишан Договор за пријателство, соработка и взаемна помош од претставниците на Албанија, Бугарија, ГДР, Полска, Романија, СССР, Унгарија и Чехословачка. Тој документ го оформува создавањето на воена унија на европските социјалистички држави – Организација на Варшавскиот договор (ОВД), која станува одговор на создавањето на НАТО, наменет против земјите од социјалистичкиот камп.

Малку познат е следниов факт: Во 1954 година во Берлин на состанок на министрите за надворешни работи на САД, Велика Британија, Франција и СССР советските претставници се уверуваат дека НАТО се јавува само како одбранбена организација. Како одговор на повиците за соработка СССР нуди да биде примен во НАТО, сепак иницијативата е категорично отфрлена. Овој неочекуван потег навистина е премногу изненадувачки, бидејќи советската дипломатија беше моќта и никогаш не се одликуваше со флексибилност и генијалност (пример само бирократијата во неа допушта САД да интервенираат во Корејската војна).

Многу Мири има на овој ридест Балкан

ОВД придонесува за прицврстување на политичките резултати од Втората светска војна и повоениот развој. Таа институционално ја утврдува политичката поделеност на Европа, но и покрај противењето меѓу нив на континентот за 36 година нема ниту еден воен конфликт. Воениот паритет меѓу НАТО и ОВД станува гарант за воено стабилност во Европа. За сметка на тоа ривалство (главно меѓу САД и СССР) има реални војни и вооружени конфликти во Африка, Азија и Латинска Америка.

Треба да се каже дека членството во ОВД не секогаш е доброволно и обидите на некои земји да излезат од него се држи доволно цврсто.

Бројот на Вооружените сили на ОВД кон 1985 г. изнесува 7 562 987 војници. За обезбедување на интеракција помеѓу вооружените сили на земјите од ОВД е создадена Обединето команда на вооружените сили, во чие распоредување се определени соодветни национални контингенти.

Организацијата на Варшавскиот пакт постои до 1 јули 1991 година. Албанија го прекинува учеството во активностите на ОВД уште во 1962 година, а во 1968 година Чехословачка формално излегува од неа по влезот на војници од ОВД.

Воените власти на ОВД се отповикани во 1990 година. На 1 јули 1991 година во Прага претставниците на СССР, Бугарија, Полска, Романија, Унгарија и Чехословачка потпишаа протокол за целосен прекин дејството на Варшавскиот пакт. Ова може да се смета за конечен крај на Студената војна.

За голема жал по искоренување на Организацијата на Варшавскиот пакт Европа и светот не станаа постабилни.