Киев допрва ќе се чуди што да прави со хероината Савченко

од Vladimir Zorba
122 прегледи

Единствениот начин да се спротивставиш на пропагандата е да редат хронолошки фактите. Само фактите можат да стават крај на манипулацијата. Луѓето не се глупави и ќе ја средат сложувалката. Дури и да не се образовани, пак ќе почувствуваат што е лага, која е – вистина.

Image_5536156_407

Популарната последно време “хибридна војна” е комбинација – традиционално водење војна, поттикната пред, за време и потоа преку управување на јавните ставови преку средствата за јавно информирање. Целта секогаш сепак е иста – наметнување на волја.

Ако војната меѓу Русија и САД на бојното поле “Украина” имаше амблем на хибридна војна, таа требаше да се вика Надја Савченко.

Во средината на неделава украинската Рајна кнегиња беше помилувана од претседателот на Русија Владимир Путин и беше разменета за Евгениј Ерофеев и Александар Александров – осудени за нелегално престој во Украина и учество во вооружениот конфликт во источниот дел на земјата.

Додека двајцата Руси, родени во Украина (сепак), беа пречекани единствено од семејства во Москва, Савченко стана знаме, светска вест. Украинците допрва ќе се прашуваат што да прават со својот лик, но за тоа по малку.

Савченко е родена за симбол на украинската отпор против руската закана. Се вели Надежда, жена, со сини очи, херој од војната. Велат дека е пилот. Крилјата на надежта – прекрасен етикета за пропаганда, за знаме. Но не е вистина. Таа не е пилот. И кога според нејзино решение убиваат две момчиња од руска телевизија, била на земјата, а не во воздухот. Била во калта, ако сме точни.
Надја е машко – девојка. Спортист, шампион во борење слободен стил.

Од мала сонува да стане пилот, но тоа не е – не е јасно зошто. Сепак таа потпишува договор со Транспортните војници како радио. Оди на универзитетот за литература. Железничарството не е во синхронизација со нејзиниот дух и таа потпишува договор со 95-а воздушнопреносна бригада во Житомир. Во 2005-2006 година е на мисија во Ирак, каде патролира рамноправно со мажите.

Откако добива диплома од универзитетот, повторно пробува да стане пилот, но на крајот станува копилот. Тоа е “пилот”, каде што не го управува авион, а со оружјето. Така таа го прави околу 200 часа во воздух со Ми-24 – со хеликоптер. И толку. Потоа не и обновуваат договорот, иако е со звање виш-полковник. Не е јасно зошто.

Можеби едно нејзино учество во телевизиското шоу “Битката на екстрасенсите” дава одговор. Сепак во воздухопловството имаат потреба – без воопшто да звучи чудно – од луѓе кои стапнале цврсто на земјата.
Савченко се запишува како доброволец кон 24-ти баталјон “Ајдар”. Во пракса тоа е паравоена формација, што официјално се води во рамките на Министерството за одбрана на Украина. “Ајдар” ја врши валканата работа на терен.

За време на една од операциите на чистење на теренот крај Луганск од “зелените” (така нарекуваат руските доброволци во Украина) Савченко е на предните позиции, што ако бидеме буквално, се нарекува артилериско разузнавање. Таа поднесува координати за непријателот и субјектите до командантот.

Во оној фатален ден – 17 јули 2014 година, Савченко забележува група новинари кои го опишуваат бегалски проток од фронтот кон мировните територии. Таа лично поднесува целта на артилеријата. По минута миноврлачки напад ги закопува новинарите. Една од мините е директно погодок на екипата на Радио-телевизија Русија. На место загинува тонецот Антон Волошин – на 26 години; новинарот Игор Корнељук, на 37 години, кој поќинува малку подоцна во болница.

Малку порано двајцата пренесуваат серија извештаи кои покажуваат чистка на локалното население од “Ајдар”. Докази за нивното тврдење така и нема.
И оттука започнува големата пропаганда. Скандалот со убиството на новинари, при тоа намерно, стекнува огромна големина. По меѓусебните обвинувања станува јасно и главен “нарачател” е – Надежда Савченко.

Пеколно е нејасно како одеднаш Савченко и уште неколку нејзини борбени другари паднале во канџите на сепаратистите и како одеднаш таа се покажува во Русија. Самиот претседател Путин тврди дека е недозволиво која и да било земја да ги извршуваат лица низ целиот свет, пак биле тие и непријатели на државата. Практиката на Кремљ го побива – доволно е да проследиме што се случи со чеченските бунтовници, прогонувани низ целиот свет и ликвидирани безмилосно.

Савченко сепак беше вредност за избор на Киев за знаме на отпорот. “Лејди Смрт” беше припозната од поранешниот премиер Јулија Тимошенко – “Гасната принцеза”, за свој човек. Таа ја издигна Савченко за пратеник и денес веќе ослободената ајдарка е легално избран пратеник, член на украинската делегација во ЕУ. Голем проблем.

Додека течеше истрагата и судењето Савченко во Москва, се случи и нешто многу интересно. Двајца руски државјани – Евгениј Ерофеев и Александар Александров, се фатени и обвинети за нелегални активности на територијата на Украина. За разлика од ситуацијата на Савченко, на која се дозволени сите вложуваме и се по законот права, вклучувајќи и пристап на сите можни невладини организации до неа, на двајцата Руси тоа е забрането.

Застрашувачки е и случајот со нивниот адвокат, кој е киднапиран, тортура и потоа брутално убиен. Тие исто така се осудени, како и Савченко.
Не е јасно зошто Украинката така брзо беше помилувана. Во Русија не падне многу милосрдието, но Русија постигнам многу со тоа дело. Савченко сама призна дека убивала и ќе убива. Сама се изјасни за виновна и за смртта на новинарите. Дури пред очите на набљудувачите таа е компромитирана како личност.

Сега сепак трагедијата претстои, бидејќи Савченко е линеарно во својата вера како војник против Русија. Таа сака војна, таа не сака предавници во украинската Рада. Еј богу, тоа е голем проблем за властите во Киев.
“Украинскиот парламент треба да биде составен од вистински херои. Сеуште не знам како може да се постигне тоа, но ќе вложи максимални напори “, изјави пратеникот Савченко и додаде:” Откако сега сум во парламентот, зборот ќе имаат оние кои можат. ”
Самата таа допрва ќе разбере колку предавници имало зад грб, додека војувала за татковината. Има и голема веројатност многумина од власта да ја сакаат не таму, а во рускиот затвор.
“Ликовите на Украина не треба да умираат. Многу поволна е кога ликовите умираат, лошо е кога се живи “, пророчки вели еден „женкар„.
Огромната кампања, која Киев организира во заштита на Савченко денес ќе биде платена … од Киев. Москва ја заврши својата работа, жешкиот компир сега е во рацете на Украина. Пак.