Руската економија се наоѓа во хаотично состојба. Владата веќе два пати го скрати буџетот за 2016 година, но Кремљ се уште неја прифатил конечната одлука за трошоците во оваа година. 
Обидите се во текот на последните две години на еден или друг начин да се справат со создадените економски тешкотии, членовите на владата, претставниците на безбедносните служби и технократите сега водат бучна дискусија за тоа како да се избегне продолжената криза. Во средата рускиот претседател го преурди својот Президиумот на Економски совет за развој на план за акција во текот на следните три години. Во текот на две години овој Президиумот се наоѓаше во состојба на полудремка. Првично тој се состоеше од неколку десетици економисти, државни дејци и претприемачи, но оваа група се покажа премногу голема, премногу хетероген по составот, и поради тоа во неговите рамки беше невозможно да бидат договорени идни економски и финансиски стратегии на Русија. Во својот сегашен состав Президиумот е скратен само на шест лица, претставувајќи три главни руски економски кампа. Гувернерот на руската Централна банка Елвира Набиулина го предводи најмногу конзервативниот камп кој не подржува никакви значителни реформи во руската економија или стимуланси за развојот Поранешниот министер за финансии Алексеј Кудрин ја предводи втората група. Кудрин, кого многумина го сметаат за еден од најреалните мислечки економисти,кои ја напуштија функцијата во 2011 година поради настанати несогласувањата со тогашниот претседател Дмитриј Медведев во врска со намалувањето на трошоците. Кудрин, како и други блиски до неговите ставови фигури – такви како министерот за финансии Антон Силуанов и министерот за економски развој Алексеј Улјукаев – се за поддршка на структурните реформи на целата руска систем, а не само на економијата. Членовите на оваа група ја повикуваат владата да ја намали својата улога во економијата – што е шокантен предлог при централизиран во висок степен систем на управување на Русија. Иако министерствата веќе се зафатило со реализација на плановите за приватизација на доста од најатрактивните и стратешки компании, групата на Кудрин има намера да отиде уште подалеку и нуди зголемување на државното финансирање, спроведување на социјални и правни реформи, како и на реформи во областа на безбедноста.
Кампот на Кудрин нагло се разликува по своите ставови од третиот камп во президиумот кој претставува чуден колектив и со називотСтолипински клуб. Сергеј Глазјев, советник на претседателот, и Андреј Клепач, заменик-претседател на “Внешекономбанк” ја предводат оваа група, наречена во чест на Пјотр Столипин, руски премиер, која ја заземал оваа функција од 1906 до 1911 година Членовите на Столипинскиорт клуб се на мислење дека владата треба да напечати повеќе пари за воведување на големи стимуланси, што ќе ја принудат државата да го увеличи буџетскиот дефицит. Во исто време, членовите на оваа група се залагаат во поддршка на радикалните реформи, како резултат на кои русија ќе раскина голем дел од финансиските врски со Западот, ќе им забрани на руски организации да користат девизи или да земаат кредити од странство. Покрај тоа, тие бараат руските компании да ја објават неможност за исполнување на плаќањата по постоечките и добиени од Запад заеми.
Чакар политиката на овој клуб да има малку заедничко со човекот на кого е наречена, столипинска Русија, исто така страдала не помалку од многу проблеми како оние со кои денес се соочува Русија. Во 1906 година Столипин, реагирајќи на сериозната нестабилност во земјата, одржа серија на радикални реформи во руската економија, а исто така и на политичкиот и социјалниот систем. Во тоа време демографската ситуација во русија се менуваше колку руските селани почнаа да се селат во градовите. Покрај тоа наидоа тензии во односите меѓу словенските и несловенски народи, а исто така и меѓу жителите на близина на граничните области. Во 1899 година економијата на Руската империја значително се намали поради намалувањето на европската индустрија и пазарните пазари. Една третина од руските аристократи ги продадоа своите средства, на тој начин ја оставија пониски класи или без работа, или со имот што тие не можат да го управуваат. Сите овие кризни феномени го достигнаа својот врв во 1905 година Протестите, востанијата и насилството станаа карактеристични феномени за Руската империја и сето тоа беше предвесник на оваа револуција, која се одржа во земјата по 12 години
Во Санкт Петербург околу еден милион луѓе протестираа против претставниците на дворјнството. Низ целата земја имаше штрајкови во школите, а Словените тогаш се спротивставуваа на Евреите, Полјаците, Литванците и другите претставници на националните малцинства. Конзулот на САД кој работи тогаш во Санкт Петербург, истакнал дека во земјата се вршат “убиства … грабежи и злосторства од секаков род”.
Поранешниот министер за финансии на Русија Алексеј Кудрин.
Како резултат на одржаните немири во Руската империја се појавија пукнатини, но сепак нејзините раководители направија само незначителни отстапки во однос на општеството, вклучувајќи и воведувајќи парламентарен систем. Само дека Столипин разбрал дека системот како целина има потреба од модификација. Тој сметал дека прекинувањето на зависноста на империјалната економија од државата ќе создаде класа од независни работници, кои ќе се однесуваат лојално кон круната. Иако неговите реформи биле започнати во земјоделскиот сектор, тој презел напори со цел либерализација на образовниот систем, а исто така на судскиот и политичката системи – во многу односи Кудрин нуди денес да биде направено токму тоа. Концептот на Столипин кој беше сфатен со ентузијазам како економска револуција, способна да и се приближи на Руската империја кон статусот на просперитетни западни земји. Само дека процесот на спроведување на Столипиновите реформи бил запрен, а потоа и излетал од шините поради Првата светска војна и руската револуција. Поради тоа денес само можат да се прават претпоставки за тоа до што би довеле реформите на Столипин – до решавање на проблемите на земјата или до нивното продлабочување. Денес трите кампови во президиумот на Економско совет се соочуваат со слични проблеми. Русија нема да успее да си ја врати стабилноста, ако ги игнорира бројни постоечки проблеми. Планот на Кудрин за реконструкција на економијата би ја променил ситуацијата во Русија во долгорочна перспектива. Но, како и во случајот со реформите на Столипин, структурните измени не го гледаат ниту надворешното влијание, кое го покажа на Русија, ниту неповолните политички, етнички и економски фактори кои повторно почнуваат да го вршат своето влијание. Уште поважно е дека на рускиот народ може да не му издржи трпението и тој да не е во состојба да чека кога владините реформи ќе ја изнесат земјата од кризата
…….
Анализата е на приватната разузнавачка и аналитичка агенција “Стратфор”.
Прочети още на: http://bgnes.com/bez-filtyr/bez-filtyr/4433831/