Врвот во Кремљ собирал секакви поткажувачки информации од “агент од Париз” и од “фрау од Дрезден” за непобедливиот војсководец.
42 години по смртта на легендарниот советски воен херој Георгиј Жуков Москва им даде пристап на историчарите до неговото лично дело, чувано како строго доверливо и државна тајна, објави “Комерсант”.
Специјалисти ја одредуваат одлуката како чудо, бидејќи во текот на годините се менуваа лидери, режими, дури СССР беше растурен, но односот на Кремљ кон Жуков е останувало постојано мистериозно.
Отворањето на досието е изненадување и поради традиционалната мистерија во Кремљ, која не дозволува се уште да се обелоденат документите за Октомвриската револуција од која следната година ќе се наполнат 100 години. Ограничен е пристапот дури до официјално обелоденетите лични дела на народните комесари (министри) во првите болшевички влади: Михаил Фрунзе (умрел во 1925 година), Феликс Держински (умрел во 1926 година), Георгиј Чичерин (умрел во 1936 година). Не се дава публицитет и на архивата за Надеж Константинов Крупскаја, сопругата на Ленин, умрела во 1939 година
Изданието смета дека преминувањето на Росархив на директно потчинување на претседателот Владимир Путин е причина за брзото декласификација на досието на Маршалот на Победата. Првите прочитани документи покажуваат дека врхушката во Кремљ собирала секакви поткажувачки информации во однос на Жуков, колку и да се видлив и клевети. Такви се на пример донесените од “агент од Париз” и на “фрау од Дрезден”.
Во летото 1954 година во личното дело на Маршал е вклучено анонимно тврдење од Париз. Во тоа време Жуков е прв заменик-министер за одбрана, како министер е оперетор на маршал Николај Булганин, подигнат на местото од страна на Сталин, за да го намали влијанието на популарните војводи од Втората светска војна. Поткажувањето од Париз, кој е пријавен кја Булганин од шефот на военото разузнавање Михаил Шалит, е припишано на некој господин со прекар МОТАР и има следнава содржина:
“Ве информирам дека маршал Жуков води преговори со западни земји со посредство на француски таен агент под името ТАЛМАР, со цел да се подготви востание во Русија и да го преземе власта. Маршал Жуков ветува да уапси сите раководители на Комунистичката партија, да го распушти партијата и да склучи Сојуз против народите во Азија “.
Колку и да е апсурден сигналот Булганин веднаш го известува директно првиот секретар на ЦК на советската комунистичка партија Никита Хрушчов, како го прескокнува својот директен раководител премиерот Георги Маленков. “Никита Сергеевич! Ве покануваме да се запознаете. Веројатно тоа е работа на американското разузнавање”, пишува тој во прикачената белешка и така поткажувањето оди не во корпата за ѓубре, а во архивата на ЦК за информирање и контрола.
Генерално во однос на Жуков сите “перспективни” информации за него се собирани во кремаљското досие. Подоцна се користат во еден или друг начин. На Октомврискиот пленум на ЦК на советската комунистичка партија во 1957 година, кога маршалот е изваден од составот на ЦК и е претворен во политички кадар, членот на Президиумот и секретар на ЦК Михаил Суслов известува: “Тој (Жуков ) По линија за отцепување на вооружените сили од партијата, за слабеење на партиските организации и за фактичка ликвидација на политичките органи на советската армија, на вадењето нејзините од контролата на Централниот Комитет “. Суслов не открива дека во 1954 година за ова предупредувале “пријатели” од Париз.
Во архивата има и многу интригантни ситуации околу мемоарите на Жуков “Спомени и размислувања”, за кои може да се прочита подетално на сајтот на “Комерсант”