Вашингтон не треба да смета дека неговото присуство на илјадници километри од дома е секогаш “пријателски”
САД го обвинуваат Русија и други земји за провокации, иако токму нивното однесување може да биде наречено провокативно, пишува американското издание The National Interest во петокот (8-ми септември), цитирано од РИА “Новости”.
Авторот на статијата Галин Карпентер обрнува внимание на конфликтните ситуации во кои се вмешани американските вооружени сили надвор од границите на САД, што не им пречи да ги обвинуваат за провокации земјите во чија сфера на интереси се овие територии.
“Тоа е нешто со кое многу често се соочуваме – претставата дека можеби не сите активности на САД на меѓународната сцена се прифатливи на воен план, но и покрај тоа не подлежат на никакви прашања и критики”, пишува авторот.
Како пример тој наведува ситуацијата со Русија во Сирија и Прибалтикот, со Иран во Персискиот Залив и Кина во Јужното Кинеско Море.
Вашингтон и американските медиуми ја осудуваат Москва за воената интервенција во сирискиот конфликт, иако нашето сопствено учество во овој конфликт се смета не само како нормално, но дури неизбежно.
“Американските јастреби сметаат дека интервенција на Русија во конфликтот е за срамота, под услов Сирија се наоѓа на помалку од илјада километри од јужната граница на Русија, а владејачката презиме на Асад одамна е” политички клиент “на Москва”, вели Карпентер.
Во Прибалтикот САД се придржуваат до истите двојни стандарди. Вашингтон повеќе пати се жалел дека руски бродови или авиони ги загрижуваат Американците, но на нашите претставници не им паѓа на памет дека Москва ги има сите причини да гледа како закана американското присуство во непосредна близина на своите граници, вели авторот.
“Ставот дека воените дејствија на САД по предуслов не се провокативни, се манифестира дури и тогаш, кога американски вооружени делови дејствуваат во непосредна близина на границите на други големи држави”, забележува тој.
На ист начин Вашингтон дејствува и во Јужното Кинеско Море, на илјадници километри од сопствената територија. САД, се разбира, ги презентираат однесувањето на кинеската армија и флота како “опасно, провокативно и неприфатливо”, иако таа територија е многу поблиску до НР Кина, отколку во САД.
Во Персискиот залив во август беше соопштено за опасно приближување на ирански брод до брод на САД, откако патролен брод на исламската република кој го пресретн американски миноносец.
Белата куќа веднаш го нарече инцидентот “монструозна провокација”.
“Но никој не го поставува прашањето дали тоа не е провокација од страна на САД – да пратиш тежок вооружен миноносец на шест илјади милји од сопствената територија и само на неколку милји од иранското крајбрежје”, забележува авторот.
Според него американските власти и медиуми треба да сфатат дека другите земји не ги доживуваат слични потези како израз на дружељубивост. “Само доволена е идејата дека” ние не сме добрите момци и затоа сè што правиме, нема како да е неправилно или провокативно “, а е колку несоодветно, толку и опасно”, заклучува авторот.