На крајот на март републиканецот Доналд Трамп го посочи за свој советник за надворешна политика Картер Пејџ – американски банкар, кој се занимава со инвестиции во целиот свет, но гради кариерата благодарение на врските со Русија и нејзината државна гасна компанија, забележува Захари Мајдър од Bloomberg , цитира од Faktor.bg.
Можеби тоа не е изненадување, имајќи предвид дека за време на својата кампања Трамп упатува често контрадикторни пораки во однос на Русија, лансирани, на пример, идејата за намалување на присуството на САД во НАТО, посочувајќи во исто време рускиот претседател Владимир Путин за ” силен лидер “.
Јас мислам дека можам да имам многу добри односи со Путин, изјави Трамп уште минатата година. Така тој остави чувство дека ќе го избере токму Пејџ во својот тим задолжен за надворешната политика.
Од публикациите што излегла на социјалната мрежа, станува јасно дека Пејџ е сигурен бранител на руските намери, олицетворени оние американски политичари кои му го свртија грбот на “старите” размислувања од времето на Студената војна.
Американскиот банкар, кој не ги крие симпатиите кон Русија, вели дека неговиот бизнис страда исклучително многу од економските санкции, наложени на Москва по ексалирачката агресивна политика на Русија во Украина.
Толку многу луѓе кои ги познавам и со кои сум работел, се силно погодени од политиката на сакции кон Русија, изјави Пејџ во двочасовното интервју за Њујорк Тајмс.
Откако Доналд Трамп го посочи за негов советник за надворешна политика, банкарот вели дека електранската пошта му е преполнета со позитивни пораки од руски партнери. И тоа за него е знак дека ситуацијата сигурно може да биде променета.
Изгледа дека кариерата на Пејџ се вклопува исто така и во филозофијата на Трамп. Милијардерот – претприемач и шоумен, кој нема никакво искуство во државното управување, не е во согласност со типичната вашингтонскиот политика, со оглед на неговите амбиции да биде номиниран за претседателските избори од Републиканската партија. Наместо тоа, тој си избира за советници, како што вели еден од неговите вработени пред Њујорк тајмс, луѓе со “животно искуство”.
Сличната квалификација сепак крие ризик, кој 44-годишниот Пејџ ја прифаќа со леснотија. Пејџ вели дека неговата паралелна кариера на експерт за меѓународна политика понекогаш се соочува со скептицизам поради тесните деловни контакти со Русија и неговиот позитивно однос кон нејзините водачи.
“Премногу често ми го поставуваат прашањето за тесните мои врски со Москва – одамна сум го заборавил нивниот број. Многу луѓе имаат негативен став и сметаат дека таму сите се гласаме за арамии и лоши момци
Но искуството ми е да ги советувам руски компании и склучените договори на таквите места како Туркменистан, ми дозволуваат да предложам на Трамп една практична гледна точка во споредба со оној што ќе му понудат “луѓето кои се далеку од него, опуштени удобно во своите мозочни трустови во Вашингтон “, убеден е Пејџ.
Тој вели дека во оваа фаза не би сакал да дискутира за конкретните свои политички ставови, со оглед на фактот дека кампањата на Трамп е на самиот почеток. Не сака да коментира и дали имал веќе средба со идниот претседателски кандидат. Затоа пак дава детали за својата професионална кариера, не криејќи задоволство од средбите во Русија и централна Азија, и решеноста да привлекува со овој бизнис дури своите најголеми противници.
Покрај тоа Пејџ не ја крие желбата за поголема ангажираност со Русија и тоа воопшто не е случајно. Интересот кон оваа земја датира од времето кога како млад поминува во долината на Хадсон во Њујорк. Гледајќи различни телевизиски програми посветени на преговорите за контрола на оружјето, забележува дека советникот кој стои зад Роналд Реган, носи воена униформа. Неколку години подоцна Пејџ завршуваа Военоморската академија на САД, потоа работи како експерт за контролата на вооружувањето на Пентагон, освојувајќи стипендија на Советот за надворешни односи во Њујорк и прави три независни магистерски, од кои една во Лондонскиот универзитет.
Во 2000 година Пејџ започнува да се занимава со инвестициско банкарство и станува дел од групата Мери Линч во Лондон, позната на берзата. Откако го импресионира свој колега со врските кои веќе ги имал со Виктор Пинчук, украински милијардер, тој е испратен во Русија, каде што му помагаат да отвори канцеларија на фирмата во Москва во 2004 година. Тука успева да влезе во близок контакт со шефовите на “Газпром”,
државно претпријатие, делумно приватизирано уште во 90-тите години на минатиот век. Токму во тоа време Путин става под своја контрола целата економија на земјата и во 2005 година Владата го зголемува својот удел, станувајќи практично повторно мнозински сопственик.
Самиот Пејџ вели дека тој лично ги советувал шефовите на Газпром во едни од најголемите нивни трансакции поврзани со купување на удели во нафтената и гасната летот на Сахалин во Охотско Море. Исто така помогнал со правни совети контактите на компанијата со западни инвеститори, помагам и во организирањето на првите средби со акционерите во Њујорк и Лондон.
А пред да се врати во Њујорк во 2007 година многу од вишите службеници на компанијата го почитуваа и му приредија проштална забава, организирана во ресторан близу до Кремљ.
Во исто време, сепак, Пејџ добива прилично контрадикторни проценки од своите шефови во Лондон. Bernie Sucher, кој ја предводи Мери Линч, вели за него: “Пејџ има премногу суптилна и подмолно растечки интерес во политиката и енергетика”.
А Сергеј Алексашенко, друг топ изполнител во фирмата во Русија во тоа време, а денес еден од најжестоките критичари на Кремљ, го опишува како помлад банкар, кој малку ги познава и разбира од Русија. “Јас се прашувам каков советник за во надворешна политика може да биде како Картер … Тоа навистина е изненадувачки”.
Во 2008, кога се враќа во Њујорк, Пејџ се обидува да направи сопствена фирма позната како Global Energy Capital LLC. Патува до Туркменистан, со идејата да купи средства во поранешната советска република за еден милион долари, каде се среќава со важни владини претставници.
Но создавање на фонд за каков сонува, се покажува целосен неуспех – удирајќи го глобалната финансиска криза. Од тогаш Пејџ се концентрира на извршување на консултантски услуги поврзани со купување на средства во Русија. Во некои од трансакциите учествува и Сергеј Јатценко, поранешен заменик финансиски директор во Газпром, а тогаш веќе официјален советник во фирмата на Пејџ. Уште тогаш тој вели дека Пејџ не презел тогаш ниту една сериозна зделка, бидејќи добро се разбирал што се случува во Русија
Следува санкции на Русија во 2014, откако Путин анектира Крим и руски воени единици навлегоа во територијата на Украина. Покрај тоа што се блокирани некои од можностите за трансакции санкциите влијаат врз Пејџ и на друг начин – трговските ограничувања се причина да падне цената на акциите, иако продолжува да тврди дека е инвеститор во Газпром.
Во почетокот на март Пејџ ја посети Аризона, за да го следи во живо јавната докажување на Трамп. Според некои медиуми таму имало протести, кои се обиделе да го блокираат патот, но Пејџ тврди дека не видел такво нешто.
Она што тој го видел, биле толпи од ентузијастички поддржувачи, многу од нив возрасни граѓани, подготвени да стојат во горештината, за да слушнат говорот на претседателскиот кандидат. Според него, во тоа гледаат особен дисонант кој го потсетува на неговата работа со Русија.
“Тројца демонстранти се обидоа да го блокираат патот, додека 20 000 луѓе беа расположени позитивно и ентузијастички”, вели Пејџ. “Има доста заблуди во јавното разбирање на нештата”.