Џихадисти упатија предизвик до целиот современ свет. Тие сакаат да не принудат да се откажеме од нашиот начин на живот. Нас не очекува долга борба. По терористичките напади во Париз сите сме покриени од чувството дека светот е луд , постоечкиот ред се урнал нкао меур и како прав за еден момент.
Папата Фрањо дури проговори за Трета светска војна. Само дека под тоа веќе не се подразбира светска војна, туку војна против светот, таков каков што ние го познаваме. Оваа војна беше прогласена не од самопрогласениот калифат “Исламска држава”, туку од исламскиот џихадизам како целина. Оваа војна се води од фундаменталистички групи, движења и секти во целиот свет – во Нигерија, Мали, Сомалија, Индија, Бангладеш, Авганистан, Индонезија и природно во Блискиот Исток, во разурнатите земји Ирак, Сирија, Либија, Јемен.
Џжихадизмот излегува надвор од границите на регионите, продорен и во Европската унија, така и во Русија. Тој упатува предизвик целиот свет. Терористите се обложуваат на краткорочниот успех Нема смисла да се спори дали исламот е религија на мирот или војната. Ајде над тоа си фрлаат научниците ориенталисти.
Џихадизмот е дел од исламот и е основата на него. На вистинскиот ислам, кој, најверојатно, поаѓајќи од својот сопствен живот, го проповедал пред 1500 години пророкот Мухамед во Медина и Мека. Тој подразбира радикален верски живот, живот во согласност со Куранот. Слична гледна точка имплицира, ако можеме така да се изразиме, тоталитарни барања кон твојот начин на живот и однесување. Џихадисти сакаат сите да живееме онака како што на нив им се чини правилно. Тоа е предизвик, објава на војна на современоста. Од тактички причини тоа е асиметрична војна. Мала група луѓе предизвикуваат мнозинството, поединецот – цела држава. Ова e борба на исламистичките герилци против армии.
Принципот е едноставен: државата треба да стори сé за да го спречи успехот на терористите. Таа треба да прави сé за да обезбеди детално и насекаде безбедноста на своите граѓани. Терористите имаат потреба од еден успех, на нив им е доволно да остварат една успешна операција, за да ја растресат до темел државата, како што тоа се случи на 13 ноември во Париз. Рацете на терористите се одврзани од тоталитарна идеологија Оваа војна е асиметрична и затоа земјите се наоѓаат во различни услови. Од една страна се џихадисти, подготвени даги жртвуваат своите животи, а од другата – полицијата и војската, постапувајќи во согласност со рационални побуди. Од една страна се преминуваат сите граници подготвеност кон максимална суровост, од друга – полиција и војници, постапувајќи во согласност со принципите на правната држава. Додека на едните рацете и се врзани, а за џихадисти се одврзуваат од тоталитарна идеологија. Жестоката подготвеност да се убива, да се се противи на демократските правила и нашите претстави за животот. Тоа е нешто повеќе од една нерамноправна борба. Дури и ако Западот ги преиспита основите на својата политика на безбедност. Терористите сакаат да се откажеме од својот начин на живот. Тие сакаат да го порази современоста со асиметрични методи. А тоа значи дека не чека долга борба. Бидејќи по секој удар џихадистите ги пополнуваат своите редови. Резервите за готови кон самоубиство терористи не е исцрпен. Треба да бидеме подготвени за тоа.