Пред неколку дена турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган изненади со идејата дека Турција ќе им обезбеди државјанство на сириските бегалци. Тука сепак има услов: тест со кој се гарантира дека таков статус ќе добијат само високо квалификувани кадри, кои реално можат да придонесат за турската економија, раскажува “Фајненшл тајмс”.
Ердоган се уште не е ги објавил планови кога точно Турција ќе почне да дава државјанство или како ќе прави проценка колку луѓе се очекува да ја искористат можноста, но најверојатно идејата потсетува на имиграциските политики на Австралија и Канада.
Во слични системи обично стремејќи за државјанство добиваат многу точки, ако имаат универзитетска диплома за барани специјалитети како што се компјутерски науки и медицина, ако имаат високи познавање на локалниот јазик, чисто криминално досие и професионално искуство. За да добијат државјанство, кандидатите треба да ги покријат некаков минимум од барања поставени од соодветната земја.
Слични образовани кадри можат да помогнат во решавањето на долготрајниот проблем во Турција со наоѓање на квалификуван персонал, забележува “Фајненшл тајмс”. Друга можна мотивација во планот на Ердоган е да се промовира странците да создадате бизнис во Турција, да ги прошират своите активности.
Според извори на медиумот планот за обезбедување на државјанство добил поттик по неофицијално студија која покажала дека повеќето високо образованите сириски бегалци ја користат Турција само како транзитна земја, за да се воспостави врска во Западна Европа.
Во исто време во државата останаа близу 2,7 милиони бегалци од Сирија, од кои повеќето немаат финансиска можност и потребните врски за да преземе такво патување.
Сиријците има сериозно присуство во турската економија. Во 2011 година 4.000 претпријатија биле отворени од Сиријци или од Сиријци со турски партнери. Во 2015 година нивниот број бил 1600, а само за првите три месеци на 2016 година тие се веќе 590.
Засега Турција не успева целосно да користи потенцијалот на високо квалификувани кадри како лекари, инженери и др. Иако земјата обезбедува пристап до универзитетите на сириските деца, таа не ги признава квалификациите на нивните родители, стекнати во Сирија.