Германија го зазеде своето место таму каде што тоа и е определено, имено во центарот на Европа. Францускиот писател Пол Клод во лутата 1945 изјави: “Вие, Германците, не треба да сакате да доминирате во Европа. Наместо тоа вие кои живеете во центарот и сте опколени од толку многу соседи, како ниедна друга страна, треба да им помогнете на народите околу вас да сфатат дека само заедно со вас ние сите имаме иднина “.
Еве ова е европска Германија. Во принцип, СРГ, односно, западниот дел на Германија, веднаш по несреќата, предизвикана од националсоцијалистите и Втората светска војна / 1939-1945 /, ја сфатиле оваа историска одговорност и дејствува во согласност со неа. Одлуката за интеграцијата во западните структури го утврди местото на Западна Германија за сите Германци: во заедницата на западните демократии. Од тогаш поделената и поразена страна почна да бара патишта за помирување и договор меѓу Западот и Истокот. Да се надмине, а не да се одложи поделбата на Германската “источна политика” даде шанса да се отвори нова страница во односите меѓу Западот и Истокот. Но тоа стана возможно само со поддршка на сите страни како на Запад, така и на Исток. Обединувачкото игралиште стана Конференцијата за европска безбедност и соработка во Европа / СССЕ /, учесниците кои го потпишаа во 1975 година финалниот акт, кој пак и дал на меѓународната заедница политички концепт, опфаќајќи го просторот од Ванкувер до Владивосток. Не треба да ги заборавиме: северноамериканските демократии од едната страна и целиот СССР, вклучувајќи го и неговиот азиска дел, од другата страна . Резултатот беше не само надминувањето на поделбата на Германија, но и на Европа! “Навистина?” – Може да праша некој кој ја гледа денешната политичка карта. Прашањето е разумно. Се чинеше дека некои сакаа поделбата на Европа да не биде надмината, туку само да се пренесе линијата што ги разделува од европскиот центар повеќе на исток. Но, тоа би било историско недоразбирање!
И уште повеќе, тоа би било спротивно на принципите поставени во основата на Париската хартија, усвоена на 21 ноември 1990 година Учесниците во СССЕ се изјаснија тогаш за нов проект за соработка во целото овој простор на сите земји-членки. Импулси за единството на Европа Исто како СРГ по Втората светска војна даде импулс на европскиот процес на интеграција, така и денес обединета Германија е повикана да даде нов импулс на европското единство. Главно во две насоки. Првото, процесот на соединување треба да се забрза со целата јасност и решителност. Прашањето не е во тоа дали ни треба помалку или повеќе Европа, а во тоа дали ние работиме за нејзиното зајакнување или се враќаат во старите ровови. Второто, од горенаведеното следува дека Европа не треба да биде повторно поделена откако обединување дало толку многу добри нешта.
Која е улогата на Германија во сето ова? Таа не треба да притиска, но треба да биде моторот, генераторот на идеи – да ја извршува оваа улога, која се содржи во повикот на Клод, упатен во 1945 година Станува збор за тоа дека во евентуалните светски поредок Европа да се претвори во своевидна експериментална лабораторија, која насекаде треба да ја прифатат за фер. Со други зборови, нова Германија во нова Европа значи не повеќе сила, туку повеќе одговорност. Одговорност за свет на рамноправноста и еднаквоста, а не на доминацијата; во свет каде што секој ќе биде јасно дека ако кај соседот работите не се во ред, ти исто така не можеш да си спокоен. Ова е резултат на глобалната меѓузависност, која настанува кај народите во светот не само во светска заедница, туку во заедница, поврзана со една судбина и стремеж да се преживее.
—————————
Ханс-Дитрих Геншер, министер за надворешни работи 1974-1992 година Тој има голем придонес за обединувањето на Германија. Неговиот анализа е објавен во Сл.весник.