Новата германска книга открива детално како Адолф Хитлер бил непредвидлив и буквално не бил на себе од хероинов тип дрога, додека неговите блицкриг војници војувале под зависноста на дрога, наречена первитин – супстанција на метамфетамин, соопштува “Дејли Меил”.
“Големиот напад. Дрогата во Третиот Рајх “од Норман Олер ја разголува вистината за режимот кој промовирал здрав начин на живот и интелектуално супериорност над другите, додека лидерите на истиот овој режим и нивните подредени биле на стимуланси. И додека одамна се знаеше дека германската главна команда одобрило первитин за вооружените сили, откривањето на степенот до кој дрогата се употребувало и тоа дека Фирерот бил речиси наркозависик кон крајот на војната, дава повод на историчарот Ханс Момсен да рече: “Оваа книга ќе ја промени претставата ни за историјата на војната .
“Олер се повикува на листата од фирми во архивите на нацистичка команда, кои произведувале стимулансите за војската и на личниот архив на д-р Теодор Морел – лекарот шарлатан на Хитлер. А војниците земале первитин – и тоа редовно, бидејќи така успевале да маршираат доста повеќе и да не чувствуваат замор. Сето тоа додека пропагандата на Рајхот ја нагласи потребата од здраво тело, воздржување од алкохол и тутун, за да се одржи ариевски трка силна и чиста. Олер тврди дека кога Третиот Рајх ја окупираше Франција во мај 1940 година, 35 милиони војници и чиновници голтале апчиња за да го поминат денот. Благодарение на пристапот до архивите на нацистите и до некои документи во Вашингтон авторот ја покажува врската помеѓу дрогираните поданици на Рајхот и еден дрогиран лидер.
Во времето на инвазијата на Советскиот Сојуз во 1941 година, на пример стотици илјади нацистички војници се тепал под влијание на дрога. Записи од Вермахтот покажуваат дека 200 милиони апчиња первитин биле поделени на војската меѓу 1939 и 1945 година Современи истражувања покажуваат дека нацистите имаат развиено и стимуланс на основата на кокаинот за борците на првата линија, кој бил тестиран врз затворениците во концентрационите логори . Според пишаните сведоштва на затворениците во концентрациониот логор Заксенхаузен крај Берлин бил даден Дрогата со кодно име Д-IX од и затоа тие маршираа околу 100 километри без одмор. Олер кој ја прави студијата за книга повеќе од три години, заклучува дека Берлин бил нешто како кујна за дрога за нацистите и Хитлер. Дрогата биле сосема прифатлива. Имаше дури чоколади со метамфетамин, со кои домаќините полесно го поднесувале секојдневјето. Дури успехот на блицкриговите може да биде објаснето со тоа што никој не спиел поради дрогата. Освен тоа первитинот бил во слободна продажба како лек до 1939 година Во Берлин бил вообичаена работа – како да си купиш кафе.. Документи од армијата укажуваат на ефектот на первитинот врз војниците. Во јануари 1942 година на Источниот фронт 500 војници биле опкружени од Црвената армија при минус 30 степени. Тогаш докторот на одредот решава да им даде первитин: “Решив да имго дадам лекот, кога почнаа да лежат во снегот и сакаа да умрат. Половина час подоцна тие почнувале сосема спонтано да се чувствуваат подобро! Потоа почнаа да маршираат во построен марш, се покрена духот и беа повнимателни. “И додека војниците на Рајхот биле постојано дрогирани , Олер тврди дека тоа не е ништо во споредба со она што Хитлер го почувствувал. Д-р Морел, иако се смета за шарлатан меѓу вишите ешалони на нацитичката власт, бил медицинското лице на кое Хитлер се потпираат за време на војната. Според Олер во 1944 година Морел почнал да му инјектира на Хитлер тестостерон. Исто така го пумпал со евкодал – “братучед” на хероинот. Овој лек му се допаднал на Фирерот, го правел еуфоричен, особено во есента 1944 година, кога воената ситуација воопшто не била добра. Генералите му зборувале: “Треба да ја смениме тактиката. Ќе изгубиме војната … “, но тој не сакал да ги чуе. Д-р Морел му давал дрога кои го терале да се чувствува неранлив и дека владее ситуацијата. Од евиденцијата на докторот станува јасно дека Хитлер, кој бил во состојба да ја предизвика смртта на огромни групи на луѓе, се плашел од апчиња и затоа д-р Морел му вбризгува повеќето од дозите. Во книгата уште се открива дека Морел му давал на Хитлер мали дози первитин, гликоза, интравенски инјекции од метамфетамин, барбитурати, опијати и други дози дроги. Во фаза на војната Фирер примал по 28 дроги дневно. Кон денот на самоубиството на 30 април 1945 година Хитлер веќе бил зависник. Омилениот му лекар исто така не живее многу подолго. Заробен од Американците, тој почина во 1948 година од туберкулоза. Д-р Питер Мастерсн, американски историчар за студии по војната, вели на некој начин сојузниците би требало да му се благодарни што Адолф Хитлер бил нарко зависник, во суштина апсолутно неспособенда ја продолжи војната “,и падот на Третиот Рајх.