Многу палестински христијани ги напуштаат своите родни места во потрага по подобар живот. Ситуацијата е алармантна: ако христијанските заедници продолжат да се топат, иднината им е загрозена, пишува Хиба Аслан за “Дојче веле”.
Веќе не останале многу христијани. На западниот брег се уште живеат 47.000 христијани, а во Појасот Газа нивниот број е 3 000. Заедно, тие сочинуваат нешто над еден процент од вкупното население во двете автономни палестински области. А тоа е речиси ништо во споредба со 18-те проценти христијани, кои живееле овие земји во 1948 година при основањето на Државата Израел. Причините за топењето на христијанската заедница се мултилатерални.
Економските тешкотии се една од главните. “Моите деца сакаат да си обезбедат иднината. Сакаат да се венчаат и да создадат семејство. За сето тоа требаат пари. А повеќето млади луѓе не заработуваат доволно. Затоа и моите четири деца се преселија во САД”, вели свештеникот во баптистичката црква во Витлеем Наим Хури во разговор со “Дојче веле”.
Две од неговите деца останале во Америка. Еден од неговите синови се врати и служи во една црква во стариот дел на Ерусалим. Ќерка му завршила филсма академија во Америка. Потоа се врати на Западниот Брег, но не можела да најде работа и повторно заминала за САД кај браќата свои, вели тој.
Кариера во САД
Сличен обид е направил и Јавад Хана од село Тајбет во близина на Рамала. Уште во 1960-те години неговиот татко и некои од браќата му се преселиле во САД. Пред шест години две од неговите деца исто заминале за Америка. Тој смета дека неговите браќа зеле правилна одлука. “Еден од моите браќа замина релативно доцна. Тој ја напушти земјата пред 10 години. 25 години пред тоа работеше тука, но без особен успех. Во Америка сепак има пример и сега е сопственик на многу куќи”, вели Хана. Вели дека исто така има важечка виза за САД, но нема намера да се преселува.
“Не сакам да одам никаде. Сакам сите да се вратат и да живееме тука заедно.” Многу од христијаните во автономните палестински области делат истата судбина. 85 проценти од раселените се христијани кои веќе го продале имотот во старата татковина. Повеќето христијани заминаа за Средна и Латинска Америка. Малкумина сакаат европските држави.
Копнеж за безбедност
Невработеноста, ниските плати и недостатокот на перспективи ги туркаат многу млади Палестинци кон странски земји.
“Главните причини за емиграцијата на христијаните се наоѓаат во политичката ситуација и сродните економски и општествени услови”, вели социологот Бернард Забела од Универзитетот во Витлеем.
Палестинските области одбележуваат сосема мал стопански раст и не нудат можности за развој.
“Овде младите луѓе не гледаат иднина за своите проекти”, вели Забела.
Социологот смета дека политичкото решение на блиско-источниот конфликт, или барем долготрајно воено примирје се најважните клучеви кои можат да ги задржат младите луѓе во земјата.
Социологот од Универзитетот во Рамала Ејад Баргути го споделам ова мислење. Тој исто така смета дека израелската окупација е главната причина за емиграцијата на многу млади Палестинци. Бернард Забела забележува и уште една причина за зајакнување на преселувањето на младите христијани.
“Личната слобода денес има многу поголема вредност отколку порано. Близината на семејството, која во минатото беше гарант за социјална сигурност, изумира. Одлуката за емиграција може да биде и израз на независност и мобилност во одделни случаи”, вели тој.
Тревога за христијанските заедници
Бројот на христијаните во палестинските автономни области е многу мал. Наим Хури вели дека христијанските заедници не можат да си дозволат толку голем број доселеници. Хури предупредува за надвисната “катастрофа”.
“Во Палестина има сосема малку христијани. Се плашам дека црквите наскоро ќе се се претворат само во туристички атракции”, вели тој.
Само во неговата заедница десет големи семејства христијани веќе се иселени. Црквите ги охрабруваат верниците да останат во својата татковина. Свештениците посетуваат дека паднале во неволја, а семејства и се обидуваат да ја олеснат нивната состојба.
“Се обидуваме да им дадеме на верниците шанса барем за малку да заборават за тешката ситуација. Но, тоа не би било можно без помошта на црковните заедници од западните земји. Без нив ситуацијата би се случило уште потешка, нивната помош е крајно неопходна. Инаку некој ден ќе се разбудиме во една Светата земја без христијани “, вели свештеникот.