Претседателката на Европската централна банка (ЕЦБ), Кристин Лагард, ги повика светските лидери да најдат „основен кодекс на однесување“ за да соработуваат едни со други во време кога технолошките иновации бараат соработка, а геополитичката фрагментација носи висока цена, објави Блумберг.
Лагард рече дека глобалниот поредок во распашање, заедно со подемот на вештачката интелигенција (ВИ), потсетува на 1920-тите, кога револуционерните технологии се појавија токму кога последиците од Првата светска војна ги труеја глобалните финансиски односи.
„Можеме да ги повториме грешките од 1920-тите, третирајќи ја технологијата и геополитиката како посебни патишта сè додека неизбежно не се судрат. Или можеме да прифатиме повеќеслојна соработка, признавајќи дека во ерата на системска неизвесност, најстабилната стратегија е одржлива интеграција“, рече таа во говорот во Болоња, Италија.
Лагард предложи реформирање на постојните глобални институции, продлабочување на соработката меѓу сојузниците и наоѓање одржливи начини за ангажирање со ривалите – нарекувајќи го второто најтежок, но и најважен дел од нејзиниот троен пристап.
Шефицата на ЕЦБ го упати својот апел неколку дена откако САД и Израел започнаа војна со Иран, која ризикува да го зафати целиот Блиски Исток. Синџирите на снабдување и снабдувањето со енергија се во опасност, што предизвикува загриженост дека инфлацијата ќе се зголеми, а економскиот раст ќе ослабне, забележува Блумберг.
Иран е најновото поглавје во преобликувањето на меѓународниот поредок од страна на претседателот Доналд Трамп, бидејќи тој користи алатки како царини за да ги потврди интересите на САД во услови на предизвици од земји како Кина.
Лагард рече дека е во интерес на сите – вклучително и на Трамп – да се избегне фрагментација, за да можат да се искористат придобивките од иновациите.
„Колку повеќе вештачката интелигенција станува централна за глобалниот раст, толку повеќе геополитичката фрагментација станува систематски скапа, а тоа води до парадокс што не можеме да го игнорираме. Токму во овој момент кога аргументите за меѓународна соработка се најсилни – кога потенцијалните придобивки од интеграцијата се поголеми од кога било досега – волјата за соработка е најслаба“, рече таа.
Лагард верува дека ова е грешка, забележувајќи дека „секоја голема економија, вклучувајќи ги и Соединетите Американски Држави, има директен и итен интерес да ја ограничи фрагментацијата – не поради приврзаност кон глобалниот поредок, туку затоа што алтернативата е економско самоповредување“.
Лагард призна дека наоѓањето начини за соработка нема да биде лесно, но рече дека нејзиниот пристап ќе „обезбеди отпорност што ја бара светот на реална неизвесност“.
„Мултилатералната реформа ќе се движи бавно. Сојузничките коалиции ќе се соочат со политички неуспеси. Соработката со ривалите ќе биде тестирана со секоја ескалација. Но, ако еден слој ослабне, другите ќе издржат. Ова е логиката на повеќеслојната соработка и тоа е најсилниот одговор што го имаме на неизвесностите на нашето време“.