Долго време Германците чувствуваа дека можат да се потпираат и веруваат на Ангела Меркел, дури и да не ги делат нејзините ставови. Бегалската политика сепак ја истиска речиси во глува заштита. А тоа е опасно за сите!- анализира DW.

Така треба да се чувствувал и поранешниот канцелар Хелмут Шмит, кога во 1983 година неговите сопартијци – социјалдемократи одбија да го поддржат неговиот став за распоредување на ракетите “Пршинг-2” во Западна Германија.

Дали и Ангела Меркел нема да биде во слична осамена ситуација? Долго време такво нешто изгледаше апсолутно невозможно, но по изборите во три германски провинции работите изгледаат веќе многу различно. На денот по гласањето таа се држеше така, како да се чини дека нема никаква врска со тешките изборните порази на демохристијаните во Баден-Виртемберг и Рајнска област-Пфалц. Меркел одбива да го смени курсот во бегалската политика и причините нејзини може и да се оправдани. Но партијата едноставно се раздели од противречности кои Меркел се прави дека не ги забележува.

Германците се раздвоени

Германците не се обединети во оценките за курсот на Меркел. Огромното мнозинство изгледа перцепира со олеснување дека се помалку бегалци пристигнуваат во земјата. Мнозинство се и луѓето кои сакаат ограничување на бројот на бегалците во долг рок. Во исто време, барем во западните германски провинции, повеќето луѓе гледаат и позитивните страни од тоа дека Германија прифаќа бегалци. Тоа не е ли противречност? Не, туку тоа е израз на чувството на несигурност, волшебна за Германците. Луѓето едноставно веќе не знаат што уште ги очекува.

Советот на Европа бара заштита на децата и младите од трговија со луѓе

Истата неизвесност владее и во круговите на ХДЗ. Во последните години на конзервативците им се собраа многу работи: откажување од нуклеарната енергија, наметнат од врвот и без никаков јавна дебата; крај на задолжителниот воен рок; нова, либерална семејна политика; повеќе права за хомосексуалците … Партијата го примаше сето тоа – повеќе или помалку безпоговорно – бидејќи христијандемократите секогаш придаваат големо значење на партиското единство, особено кога канцеларката е од нивната партија.

Алтернатива десно од ХДЗ

Така се дојде до појава на силна формација десно од ХДЗ, прифатлива и за умерените гласачи, а не само за екстремнодесничарскиот електорат. Претставата дека “Алтернатива за Германија” ќе исчезне штом бегалската криза биде решена (но како ли ќе се случи тоа?), е премногу наивна. Она што сега го зборуваат од оваа формација, долго време беше тема и меѓу конзервативците. Но ХДЗ на Меркел веќе е друга.

Истовремено конзервативниот блок губи едно од поважните досегашни квалитети – долго време Германците имаа чувство дека можат да се потпираат и да им веруваат на демохристијаните и лично на Меркел. Дури и човек да не ги истакнуваше нејзините ставови, секогаш чувствуваше дека управувањето на земјата се наоѓа во сигурни раце.

Но штом ХДЗ и ХСС се потсмеваа меѓусебно, а Хорст Зеехофер речиси секојдневно ја напаѓа канцеларката, оваа доверба изгледа пропадната. Фактот дека многу конзервативно настроени гласачи во Баден-Виртемберг го дадоа својот глас на Зелените, би требало да сигнализира на Меркел дека ситуацијата е повеќе од алармантна. Засега нема знаци таа да го сфаќа тоа. А токму сега би се покажало многу опасно ако Меркел заземе став на глува одбрана. Тоа нема да е првиот канцелар, во слична загрижена положба.