Наместо да се стреми кон безусловна победа во Сирија, време њ САД да избере помалку патетична цел: завршување на војната со најмали загуби – пишуваат аналитичарите Гордон Адамс и Стивен М. Волт во публикација на The New York Times.

Во продолжение веќе  четири години американската политика во Сирија е изградба на желбата да се верува дека “умерената” сириска опозиција претставува нешто повеќе отколку што всушност е. Сега кога Русија влезе во играта, одговорите  на владата станаа уште поголеми истовремено упакувани   со осуда на Москва .”Колку и  да ги одвратат како а изгледаат за многумина Американци и Европејци активностите на рускиот претседател Владимир Путин во Крим и на Украина, интервенцијата на Москва во Сирија може да се покаже прво  како тронка  надеж за извлекување од ова блато” – се вели во публикацијата. Според новинарите, рускиот претседател е во право, дека само стабилна влада и сигурно ќе им дозволи на сириските бегалци да се вратат дома. Според авторите, Русија има во Сирија  влијание, кои до сега  му недостигаше на САД: воена поддршка на земјата  со слаба врска , но сепак функционален режим во Дамаск, соработка и  односи со владите на Иран и Ирак, договор за размена на разузнавачки податоци со овие две земји, кои може да вклучат ирански сојузници како “Хезболах”. Само преку заеднички активности со Русија САД можат да се спротивстават , да престанат и да ја  уништат ИД, уверени се аналитичарите, кои  сметаат дека дури делумно совпаѓање на американските и руските интереси се јавуваати  најмногу ветуваат некаков  пат кон решавање на проблемот.

“Американските власти мора да престанат да удираат со тупаница по масата заради руската интервенција , да признаат дека студената војна е во минатото, и да се заземаат со државната власт “, велат  авторите на публикацијата.