Интервјуто со шверцер на дрога во една земја каде што новинарите, убиени од нарко картели, се бројат со десетици, сосема логично рашири коментари, дури и грижи.

Објавениот во “Ролинг Стоун” разговор на актерот Шон Пен со најбараниот тогаш од властите наркобарон широко се дискутира во Мексико – едни гледаат во него апологија на криминалот, други пак некое шоу новинарство.

Во прилично долгиот текст добитникот на Оскар го претставува наркодилерот “како човек осуден од околностите да го избере овој животен пат, несклон кон насилство и барајќи само начин да се заштити; човек кој би бил речиси симпатичен ако ги немаше десетте илјади убиства, припишувани на неговиот картел “, коментира новинарот Леон Краус во весникот” Национал “.

Хоакин Гусман прифатил да разговара со Шон Пен и со актерката Кејт дел Кастило, која ја договорила оваа долготрајна средба, но шверцерите поставиле услов да го видат текстот пред да биде распространет.

Мислата дека Ел Чапо ги поканил актерите на трпеза и ги поќастил со текила, впрочем е неподнослива за некои во оваа земја, каде картелите вообичаено тероризираат или ликвидираат секој кој се доближил до нив премногу.

Меркел и “задачата на столетието”

Да се ​​опишува нивниот состанок “како интервју е одлична навреда кон новинарите, платиле со живот можноста да ја кажат вистината”, навредено пишува на Твитер Алфредо Корчадо, поранешен американски новинар во Мексико, принуден да замине во егзил по закани од картелот “Лос Сетас” .

Но според други критиките против актерот се диктирани само од завист дека друг го грабнал овој ексклузивец.

“Никогаш не сум бил фан на новинарството ала Шон Пен, но и јас, и секој друг новинар би ги направиле барем истите компромиси, само и само да добиеме интервју со Ел Чапо. Којго тврди спротивното, лаже”, вели Дани Голд, новинар од списанието . “Вајс”.

Во 2010 година новинарот Хулио Шерер, основач на списанието. “Просесо”, направи така бидејќи оспоруваното интервју со Исмаил Самбада со прекар Ел Мајо, доверлив човек на Ел Чапо, кој го презеде раководството на картелот Синалоа по апсењето на Гусман во петокот.

“Предложи ми интервју сатаната, заминувам и во пеколот”, се правда мексиканскиот новинар.

“Што очекувате од нас?”

Податоците на “Репортери без граници” за 89 убиени и 17 исчезнати новинари од 2000 година покажуваат дека новинарството е премногу ризична активност во Мексико.

Во 2010 година, по уште едно убиство во редакцијата, раководството на весникот “Диарио де Сиудад Хуарес” од Северното Мексико се сврте директно кон наркобароните и побара примирје. “Што очекувате од нас? (…) Кажете ни што да објавуваме и што – не, за да знаеме што да чекаме”, напишаа уредниците на првата страница на изданието, додавајќи: “Всушност вие сте градските власти тука”.

Не сакаат воопшто да излегуваат на виделина, а сепак се случува да бараат публицитет.

Во 2013 година Сервандо Гомез наречен Ла Тута, водач на картелот “Лос кабалерос темплариос” од северната држава Мичоакан, стана медиумска ѕвезда поради видео-снимките кои се објавиле во Јутјуб, и долгите интервјуа за меѓународни телевизии како “МундоФокс” и “ченал Фор” .

Медиумската активност на Ел Чапо – со посредство на Шон Пен и Дел Кастильјо, особено силно ги иритира мексиканските и новинарите во регионите со најсурово насилство. Пример Хавиер Гарсија Рамос, поранешен главен уредник на весникот “Сигло де Тореон” од северната држава Коауила,е заплашуван во минатото од наркобароните.

“Има навестување на лажен хероизам во раскажаното на Пен. Ако сакаше навистина да види колку е опасно да се објавуваат картелите, тој би можел да се фати за работа во некој весник од (државата) Синалоа или Дуранго и да одпишува за разни злосторства ден по ден, како што прават десетици храбри новинари и уредници “, пишува колумнистот во ” Паис “