Многу е веројатно британскиот референдум на Дејвид Камерон за членството во Унијата да биде распишан во даден момент во 2016 година покрај фактот дека соодветните кампањи за “напуштање” и “останување” допрва треба сериозно да почнат, со бројни светски лидери, вклучувајќи го и Барак Обама и оние на повеќето европски и многу земји од Комонвелтот, кои лично го повикуваат Дејвид Камерон и неговата конзервативна партија против “Brexit”.
Иако економски централни принципи на кампањата за излез – дека Brexit некако ќе и овозможат на Велика Британија да “работи глобалното” – се прави впечаток дека многу малку земји, ако има такви, водат кампања Велика Британија да ја напушти ЕУ. Тоа е веројатно затоа што значителен број држави потрошиле време и ресурси, за да договорат трговски договори со ЕУ, од кои Велика Британија е толку важен дел. Благодарение на напорната работа на многу британски државни службеници во Брисел, ЕУ е во процес на преговори на полноправни договори за слободна трговија со Австралија, Нов Зеланд, Јапонија и САД. Договорот со Канада веќе е склучен. Идејата дека овие земји ќе уживаат во можноста за договарање на посебен договор за трговија со Велика Британија, па дури и дека Велика Британија ќе обезбеди преференцијални трговски договори, ако го напушти најголемиот заеднички пазар во светот, е апсурдна. На Британците треба да влијае фактот дека единствениот лидер кој би освоил од британско повлекување од Европската унија, е Владимир Путин.
Постојат неколку причини да се мисли така. Прво, геополитички. Без сомнение дестабилизацијата на ЕУ е приоритет во надворешната политика на рускиот претседател. ЕУ и вредностите кои ги брани – основни права, слобода на медиумите, еднаквост и владеење на правото – се антитеза на Евроазиската унија, кој сака да ја изгради Путин. Британското напуштање би ослабело Европа воено и политички, и, во исто време, ќе обезбеди пример за следење на десничарските националисти во Европа. Десничарските политички партии во Франција, во Данска, Шведска и на друго место веќе прашуваат зошто тие не можат да го имаат истата аранжман како Великобритянија, заедно со референдумот.
Решеноста на некои земји од ЕУ веќе е ослабена. Обединетото Кралство е правилно според мене, еден од најсилните застапници во Европскиот совет за построги санкции против Русија за нејзината нелегална инвазија и континуираната окупација на источниот дел на Украина. 
Третата причина, заради која Путин ќе се наслади на британското излегување од ЕУ е, бидејќи Велика Британија силно ја поддржува независна европска енергетска стратегија. За Путин е економски и стратешки поважна земјите од ЕУ да останат зависни од огромните резерви на гас и нафта од Русија, кои тој постојано ги користи како инструмент на надворешната политика. Дури и при тоа конзервативната влада, Обединетото Кралство останува како целина во поддршка на амбициозни цели на ЕУ за обновливи извори на енергија, енергетската безбедност и енергетската ефикасност. Со државната гасна компанија “Газпром” Москва продолжува да насочува милиони долари кон лобисти во цела Европа, кои се плаќаат за да се спречи и да се попречат плановите, предводени од Европската комисија, за таканаречениот “енергетски унија”, чија главна цел е да се зајакне независноста од рускиот гас.
Не е случајно што придонесот на Европскиот парламент кон оваа стратегија беше саботиран во декември од десната група европратеници, предводени од Марин Ле Пен, за чиј Национален фронт се тврди дека добил финансирање од Москва. Ле Пен гордо е посетувала Кремљ не еден пат и, заедно со Најџел Фараж, отворено слави руските “достигнувања” и “силното раководство” на Путин. Европратениците од Јукип и нивните крајнодесничарски блиски пријатели постојано гласаа во Европарламентот против санкциите на ЕУ против Русија. Ле Пен го опиша евентуалниот Brexit “како паѓање на Берлинскиот ѕид”. Всушност, пред британски весник таа минатиот месец рече дека “Brexit би бил прекрасен – ексклузивен – за сите европски народи, кои копнеат за слобода.” Немам сомнеж дека Путин се согласува со неа за ова прашање.
Се очекува оваа година да биде застрашувачка. Наместо да има концентрација на бегалската криза, рускиот експанзионизмот и заканата за безбедноста предизвикана од ИД, многу часови драгоцено време ќе продолжи да се посветува на средби во Брисел поради желбата на Дејвид Камерон да ја одвојува Велика Британија од ЕУ, што во крајна линија може да испаднат многу недостатоци вежба за управување со британска партија. Многу британски конзервативци евроскептици неодамна инсистираа за воена интервенција во Сирија со образложение дека Велика Британија треба да застане рамо до рамо со своите сојузници, но тие и Јукип сега луто ги отфрлат повиците од сојузници на Велика Британија да остане во ЕУ како “мешање” во британските дела. Тоа е лицемерие. Време е тие да се соочуваат со фактот дека единствениот светски лидер кој ја поддржува британски излегување од ЕУ, е Владимир Путин.
…………
Коментарот на Гај Верхофстад е објавен во “Гардијан”. Верхофстад е поранешен премиер на Белгија, лидер на групата на Алијансата на либералите и демократите за Европа (АЛДЕ) во Европскиот парламент.