Америка треба да пишува правила. Америка треба да диктира услови. Другите земји треба да играат според правилата кои ги утврдуваат Америка и нашите партнери, а не обратно. Во последните 6 години американските компании имаат воспоставено над 14 милиони работни места. За да продолжи овој процес и понатаму, ние треба да ги искористиме сите можности за обезбедување на економски раст. Денес некои од најголемите економски можности за нас се поврзани со Азија и Пацификот, кој се претвора во најгусто населен и најпрофитабилните пазар на планетата.

Проширувањето на трговијата во овој регион на светот би се случило како големо богатсво и поттик за американските компании и американските работници, и би ни помогнало да ги надмине нашите конкуренти во економската област, вклучувајќи ја и онаа од нив, за кого ние се почесто слушаме во предизборните говори – Кина. Како што е познато, најголемите економски можности на Кина исто така се поврзани со регионот, кој се наоѓа во близина на него. За оваа причина, Кина не губи време. Додека ние водиме разговори, Кина преговара за трговски договор, што ќе доведе до прераспределба на еден од брзите пазари во светот во наш штета.
Политико: Хилари Клинтон би победила на изборите – но ќе ја изгуби земјата – ќе биде претседател без кредибилитет
Ова ќе се закани на работните места на Американците, американските компании и стока. Минатата недела Кина и уште 15 држави се состанаа во Австралија, за да склучат договор за формирање на мултилатерално регионално економско партнерство (Regional Comprehensive Economic Partnership) до крајот на оваа година. Тој трговски договор нема да се претвори во пречка за бескрупулозната конкуренција од страна на државните компании. Тоа нема да го заштити слободниот и отворен интернет. Нема да обезбеди и почитувањето на правата на интелектуална сопственост до тој степен што американските пронаоѓачи, уметници, кинопродуценти и бизнисмени да го добиваат она што им припаѓа. И само по себе се разбира дека тоа нема да помогне за задолжително почитување на највисоките стандарди во областа на нашето производство и заштита на нашата животна средина.

За среќа, Америка има сопствен план кој и овозможува да ги постигне сите овие цели. Како Пацифичка држава, САД се стремат да создадат засновано на високи стандарди Транс-тихо-океанско партнерство – трговско-економска организација, која ќе ги стави американските работници на прво место и ќе ни обезбеди можност да ги наметнуваме правилата на светската трговија во XXI век. Овој договор ја зајакнува американската економија. ТТП обединува 12 земји, претставувајќи околу 40% од светската економија, и ја гарантира на приватните компании можноста под еднакви услови да се натпреваруваат со државните фирми.
Тоа ќе го задржи интернетот отворен и слободен. Тоа ја зајакнува заштитата на интелектуалната сопственост, која е неопходна на американските пронаоѓачи, за да можат да преземат ризици и да творат. Тој, исто така ќе создаде еднакви услови за компаниите, воспоставувајќи задолжителни високи стандарди и отстранување на бариерите при продажба на стоки во други земји – поконкретно, ревидирајќи над 18 000 даноци, со кои стоките произведени во Америка, се оданочуваат во други земји. Или кажано поедноставно кога ќе биде создаден ТТП, американските компании ќе извезуваат голем дел од произведена продукција. А тоа значи дека ќе се појават можности да се поддржуваат поголем број високоплатените работни места.
Овој договор исто така ја зајакнува националната безбедност на САД. Кога од сиромаштија страдаат помалку луѓе, кога нашите трговски партнери напредуваат, и кога ние уште повеќе ја поврзуваме нашата економија со економијата на останатите земји во стратешки важен регион, Америка станува посилна и нејзината безбедност се зголемува.
Но тоа нема да се случи, ако не биде создадено ТТП бидејќи Азиско-Тихоокеанскиот регион ќе продолжи со својата економска интеграција со или без САД. Ние можеме да го предводиме овој процес или да останеме настрана и да гледаме како успехот и напредокот не опкружуваат. Ако ние не го ратификуваме договорот за ТТП, американските стоки и во иднина ќе се оданочуваат со високи царини и ќе се судриме со други бариери во овој регион.
Американските компании ќе се лишат од можноста за конкурентен пристап до азиските пазари, а тоа значи дека помалку автомобили од американско производство ќе одат на овие растечки пазари, повеќе производи на нашите земјоделци ќе се судираат со пречки во странство, а малите претприемачи, потпирајќи да ги продадат своите производи во странство, како и предходно ќе се судираат со бирократски пречки и ќе заглават во хартија. Ако не потпишеме договорот за ТТП, работодавците во цела Америка ќе се лишат од можноста на еднакво рамниште да се натпреварува со компаниите и претпријатијата од останатите земји.
А кога американските работници и компании се натпреваруваат под еднакви услови, никој не може да се мери со нас. Го разбирам скептицизмот на луѓето во однос на трговскиот договор, особено во овие заедници, каде последиците од автоматизацијата и глобализацијата најболно удрија по работниците и нивните семејства. Но ако ние градиме ѕидови за да се изолираме од глобалната економија, тогаш ние самите ќе се изолираме од неверојатните можности за тоа што ни се дава. Наместо тоа Америка треба да пишува правила. Америка треба да диктира услови. Другите земји треба да играат според правилата кои ги утврдува Америка и нашите партнери, а не обратно. Токму такво право ни дава ТТП. Токму од таа причина мојата администрација тесно соработува со Конгресот, за да постигнеме одобрување на нашето трговски договор со претставниците на двете партии, и да го земеме предвид тоа дека колку повеќе се расправаат, толку потешко ќе биде да го ратификуваме ТПП.Светот се промени. А со него се променија и правилата. И тие мора да се наметнат од САД, а не од земји слични на Кина. Дајте да го искористиме оваа можност, да го ратификуваме Транстихоокеанското партнерство и да направиме така што Америка да не го загуби својот дел, туку да ги диктира правилата. / БГНЕС ——–
Барак Обама, претседател на САД. Неговата статија е напишана за “Вашингтон пост”.