Откако беше откриено постоење на голем број скриени сметки во Панама, присуствуваме на многу конфузии во дебатата. Најнапред се симулира откритие дека огромните богатства се извлекуваат од плаќање даноци: а се знае , при тоа одамна дека тоа е состојба за секоја година една третина од создавањето капиталот во целиот свет, и дека овие ресурси болно недостасуваат насекаде, особено во најсиромашните земји.
Потоа се преправаат дека само неколку егзотични места даваат можност да се сокријат состојби од фискализацијата. Во исто време многу земји, меѓу кои најпочитуваните, овозможуваат да се направи тоа. И конечно, меѓу оние кои ги користат, се мешаат три типа лица:
1. Луѓето кои извршиле злосторства и кријат приходите од нив во даночни засолништа. Тие се во кршење на законот во своите земји.
2. луѓе кои често имаат освоено пари, но решиле да ги стават на завет, или како да ги скријат со измама од даноците на своите земји, или решавање легално доход, кој се оданочуваат само во даночниот рај .
3. И конечно доаѓаат другите кои целосно легално, загрижени за дискрецијата си, се одлучија да отворат сметка во оваа земја, за да ги депонираат своите заштеди добиени од легитимна активност откако ги платиле сите даноци и ги информирале даночните власти во својата страна за местото на својот имот. Кон овие луѓе не може да има никакви претензии. Јасно е дека Панама не е единствената земја која нуди такво тајно засолниште. И уште помалку дека само тоа обезбедува поволни финансиски услови.
Во таков случај е соодветно да се дадат различни одговори на овие различни хипотези.
1. криминални активности треба да бидат откриени и сите земји да бидат обврзани да доставуваат до сите останати (а не само на САД, како што е случајот со Панама) сметките на лице осомничено за нелегална активност. Земјите кои одбиваат “несоработуваат”, треба да бидат санкционирани построго отколку сега и да бидат исклучени од меѓународната заедница, дури до лишување од правото да гласаат во ОН. Треба исто кон криминалците да може да бидат судени и надвор од земјата , истражувани од меѓународните финансиски трибунал: дисперзија на ресурси на нациите, врз нивната совест која тежи колку смрт, колку врз совеста на осудените во Хаг за злосторства против човештвото.
2. Против земјите кои нудат прекумерни даночни олеснувања, целосно легално треба да се води борба. Многу е тешко да се замисли тоа кога знаеме дека во првите нивни редови има неколку држави од САД, како Делавер, и неколку европски земји, како Велика Британија или Луксембург. И сега со задоволство објавување, за некој ден, на “Лондонските документи” кои ќе откријат како толку уважуваното Сити распослано со многу финансиски и даночни подлост на штета на земјите каде што се создадени овие богатства. Ќе биде бескрајно важно и значајно отколку неколкуте откритија од Панама.
3. Секој кандидат за изборна позицијата, каква и да е таа, треба да претстави извештај за платени даноци и да се обложи со декларација дека не извезол со цел прикривање на даноци на свои пари или оние на компанија со која управува, од земјата чиј е државјанин или во која се кандидира. Дури тоа да е легално. Во политиката неморално дело е исто толку неприфатливо колку криминалното. Ќе дојде време да се потсетиме за тоа, го пренесува БГНЕС, пишувањето на Жак Атали француски економист, финансиер и филозоф.