а една година канцеларката Меркел незабележано ја прилагоди својата политика кон бегалците, а раката што ги милува бегалците, се зацврсти. Но тоа не ја чини како нужна отстапка од претходниот нејзино курс, пишува М. Цан од РД.
Семејството на Ријм подлежи на протерување. Следува случајна средба со Меркел, на која палестинското девојка ја споделува болката. Но, тоа не помага – зборовите на канцеларката се цврсти и отрезнувачки. Детето се разплака, а Меркел ја погалува по главата за утеха.
Тоа се случи пред една година. Тогаш Меркел заразно рече “Ќе се справиме”. А потоа бевме сведоци на бавното зајдисонце на оваа доверба.
По повод случката, многумина излегоа со пораки на Твитер околу незадоволство на немилосрдното однесување на канцеларката. Колку е бесчувствителено во лице на едно дете да му кажеш дека ќе биде протеран ?! При тоа на дете кое е многу добро интегрирано и зборува слободно германски. Ова се прашуваа мнозина во хаштагот #merkelstreichelt.
Кого Меркел уште галеше?
Не можат сите да дојдат и да останат во Германија. Со оваа едноставна формула Меркел, која ја заврши физиката му ја објасни на детето оваа зависност. Ако сите дојдат, тогаш нема да се справиме, рече Меркел точно пред една година.
Оттогаш во текот на бегалската криза Ангела Меркел претрпе драматична промена. На предметната средба со граѓани во јули 2015 година во Росток таа даде релативно поладна и формален одговор на расплаканото палестинско девојче. Тогаш за неа бегалците беа само еден поток на географската карта, а Германија и кризните региони – нешто како отскокнување во нивната мечта.
Фактот дека нејзиниот контролиран разумот и вистина донесе до солзи бегалски девојка, ја извади самата неа од рамнотежа.
Некако тромаво изгледаше тоа милување по главата на 14-годишното Палестинче. Утеха, која не утешителна. Спонтаните емоции едноставно не лежат на Меркел и неслучајно критиките веднаш започнаа.
Овој кадар го обиколи светот во екот на бегалската криза: Меркел – студената и деловна канцеларка и преплавена во солзи од девојка. Оваа средба најверојатно ја возбуди Меркел. Сигурно таа внимателно ги следи јавните реакции и коментари во медиумите и, кога е потребно се поправа.
Мантрата на Меркел
Само неколку недели подоцна на Минхенската централна станица бегалците беа пречекувани со аплаузи и мечињата за нивните деца. Меркел беше одлучила: Германија ги отвора вратите за луѓе во Унгарија бегалци. Претпоставуваме дека ова историска одлука не била засегната од солзите на Ријм.
Меркел реагира на катастрофалниот состојба во Унгарија и веројатно сметаше дека нејзината одлука ќе влезе во историјата. Во секој случај студената канцеларка многу брзо беше приспособена – и снежната кралица и стана сочувствителнат емоционална канцеларка. А озлогласенатат нејзина реченица “Ќе се справиме” стана нејзина мантра без господар план.
Истите толку верни и сурови зборови, какви таа ги изјави Ријм, Меркел сепак никогаш не кажа пред сонародниците. Се воздржи на пример да им каже дека интеграцијата на бегалците ќе чини милијарди и дека ќе се појават конфликти. Слични зборови не одговара на тогашната еуфорија.
И канцеларката си го знаеше нејзиното: ако Германија не покаже добредојде кон бегалците, тоа веќе нема да е нејзината Германија. Само канцеларката крена високо ниво на моралот со нејзината култура на гостопримството и кој беше против, значи не е дел од оваа заедница. Точка.
Вози по столбот на моралот
Откако беше придвижен овој морален врв, канцеларката тргна да слегува од него. Од септември наваму Меркел го коригира курсот, без тоа да изгледа како отстапка од нејзиниот претходен став-политика. При тоа со неочекуван успех: миграциските закони беа драстично затегнати потпишана беше договор со Турција за бегалците.
Сега Меркел тврди дека откако одмина лошото и настапи мир бегалците мора да се вратат во своите родни места. Дури зборува и такви работи: Муслиманите мора да прифатат дека Германците јадат свинско.
По една година милуваната бегалска рака на Меркел се зацврсти. Но тоа се случи некако незабележано. Што е вистинско политичко уметност, еден од “специјалитетите” на Меркел. И нејзината претстава продолжува. Не е сигурно дека, сепак, конечно публиката ќе ракоплеска