Во средата цената на суровата нафта падна меѓу 13% и 15%, при што цените и на Брент и на WTI достигнаа околу 95 долари за барел. Сепак, тоа и понатаму е повеќе од нивото забележано пред почетокот на конфликтот, бидејќи Брент на 27 февруари се затвори на 72,50 долари за барел, а WTI на 67 долари. Во споредба со декември, пред почетокот на судирот, разликата е уште поголема: 60,90 односно 57,40 долари.
Во најдобар случај, примирјето ќе биде отскочна штица за мировен договор до крајот на месецот. Сепак, производството на нафта, оштетено од нападите врз енергетската инфраструктура и од преполнетите складишни капацитети, ќе се опоравува со месеци.
Понатаму, пазарите одредено време ќе применуваат ризична премија поради неизвесноста околу идните нарушувања во снабдувањето. Според Американската управа за енергетски информации (EIA), овие два фактори ќе предизвикаат цените на суровата нафта да останат повисоки до крајот на 2027 година.
Покрај тоа, некои рафинирани производи, како што е мазутот, нема да се вратат на цените пред војната сè до 2028 година. Тоа произлегува од нивната последна месечна прогноза, завршена на 6 април, која претпоставува војна до крајот на месецот со постепено повторно отворање на Ормутскиот теснец – сценарио на кое моментално се надеваат страните.
Агенцијата проценува дека суровата нафта Брент ќе се врати на предвоеното ниво (февруари 2026) во ноември 2027 година, додека на WTI ќе ѝ биде потребен уште еден месец. И покрај тоа, двете ќе ја завршат следната година поскапи за 8,7% односно 10,4% во споредба со декември 2025 година. Прогнозата за американските рафинирани производи е слична – бензинот ќе се врати на предвоеното ниво во ноември 2027 година, а дизелот во декември.
Горивото, клучно за поморскиот транспорт, нема да се врати на предвоеното ниво во целиот референтен период, туку дури во 2028 година. Според EIA, тоа се должи на глобалниот недостиг од сурова нафта и други рафинирани производи.
Суровата нафта од Персискиот Залив е неопходна за производство на тежок мазут, кој при процесот на рафинирање создава остатоци што се користат во мешавината за мазут. Рафинирањето на други видови сурова нафта, како што е WTI, нема ист капацитет за дополнително производство на мазут.
Како и EIA, и пазарите укажуваат дека, и покрај примирјето, недовербата ќе остане и ќе се применува дополнителна премија поради страв од идни нарушувања.
Транзитот и натаму претставува висок ризик за осигурителите и сопствениците на бродови, кои ќе чекаат да видат дали примирјето ќе се одржи пред да продолжат со операциите. Дополнително, нема јасност околу условите што Иран ги бара за дозвола за премин, вклучително и плаќање надоместоци, а Техеран повторно го затвори транзитот на танкери средатаt попладне по уште еден израелски напад врз Либан.
Главното влијание на војната во Иран врз пазарот на нафта и понатаму е концентрирано врз цените. EIA предвидува дека производството на сурова нафта и други производи ќе се опорави на есен, достигнувајќи 107 милиони барели дневно, во споредба со 98 милиони во март и 96 милиони предвидени за април.
За другите производи, како што е LNG, тензиите би можеле повторно да се зголемат во лето, што се совпаѓа со пополнувањето на складишните капацитети, бидејќи уништувањето на значителен дел од производствените капацитети на Катар ќе влијае врз количината на достапен LNG.
Прогнозата не ги опишува детално патеките за сите земји производители погодени од договорот (Ирак, Саудиска Арабија, Кувајт, Обединетите Арапски Емирати, Катар и Бахреин), иако укажува дека прекинот на производството на сурова нафта во тие земји се намалил за 7,5 милиони барели дневно во март и се зголемил на 9,1 милион во април. Ако војната заврши овој месец, прекинот би се намалил на 6,7 милиони барели во мај.