Во Норвешка практично е невозможно да стигнете од една далечна локација до друга, без да мора да преминете голема планина, шума или да треба да се качите на траект, за да минете во фјорд.
Тоа е една убава земја, но нејзината комплексна географија е создадена од лавиринт од фјордови, глечери и планини, што значи дека многу норвешки заедници остануваат изолирани една од друга за време на долгите зимски месеци.
До пред неколку години соседни села можеа да се на помалку од два километри едно од друго, но луѓето од двете страни на фјордот или планината да не се познаваат воопшто.
Тоа беше пред Норвешка да започне изградба на широка мрежа од тунели. Кога фјордовите се премногу долги, наместо да се изгради над нив мост, под нив се копа тунел што го прави возењето во земјата многу полесно.
Денес во Нордиската земја има над 900 патни тунела со вкупна должина над 750 километри, а најмалку 33 од нив се подводни. Најдолгиот од овие инженерски креации е тунелот Lærdal.
Тој е со должина од 24,51 километри и ги поврзува селата Lærdal и Aurland, но фундаментално го поврзува главниот град Осло со вториот по големина град – Берген.
Всушност најдолгиот тунел е Gotthard во Швајцарија и е долг 57 километри, но тој се користи само од возови. Додека тунелот во Норвешка е за моторни возила. Тој е изграден во јуни 1992 година и се поминува за околу 20 минути.
За да не озгубат возачите концентрација, што води до несреќи, монотонијата е прекината од благи кривини меѓу правите делници. Освен тоа на секои 6 километри интервал има пештери, наменети за запирање за кратка пауза.
Пештерите се изградени и поради луѓето кои страдаат од клаустрофобија. Посебно внимание е посветено на осветлувањето во тунелот, кој е во сина и жолта светлина.Проветрувањето на тунелот исто било голем предизвик. Lærdal е првиот тунел во светот, опремен со инсталација за прочистување на воздухот, која ги отстранува трагите од прашина и азотен диоксид.