Во Берлин и во другите европски престолнини политичарите почнаа да размислуваат за утрешниот ден. Можеби “утрешниот ден” ќе е по недела, месец или година, а првиот чекор е играта на “Кој е виновен”, ако грчката влада одлучи да прогласи банкрот, пишува во својата анализа Financial Times.
Вториот чекор е поврзана со прашањето што ќе се случи по банкротот – излез од еврозоната и евентуално од Европската унија (ЕУ)? Ќе стане ли Грција пропадната држава? Или пак во потпирачот на рускиот претседател Владимир Путин на Балканот?
На позадината на информативниот вртлог има неколку добри причини поради кои германската канцеларка Ангела Меркел и лидерите на земјите од еврозоната треба да ја предизвикаат Грција. Не од чувство на самозадоволство или пак како казна или одмазда, туку затоа што преговорите не доведоа до наоѓање на добра алтернатива, пишува весникот.
Премиерот на нашиот јужен сосед Алексис Ципрас зборуваше убави работи по победата на изборите во почетокот на годината. На Грција и се потребни должнички олеснувања и кабинетот вети да ќе го победат клиентелизмот кој ја труе политиката и економијата на земјата. Објективните набљудувачи пак го забележаа најдобриот договор: ветувањата за радикално реформирање на државните институции, ги заузда на олигарсите и удри по картелите, како и напад против корупцијата во замена за отпишувањето на долговите.
Добрите намери сепак отидоа низ ветрот. Ветувањата на владејачката партија СИРИЗА не доведоа до никаде и добрите намери отидоа . Ветувањата за клик, картелите и олигарсите продолжуваат да просперираат, како и досега, а во преговорите со доверителите Атина демонстрира комбинација од ароганција, аматерство и бесрамност користољубивост.
Изданието исклучува аргументи користени од преговарачите за техничкиот дел за точната големина на грчкиот примарен суфицит или за потребните кратенња со цел поголема отпорност на пензискиот систем. Во анализата се наведува дека Ципрас се држи фундаменталистички и со други лидери и инсистира на такво простување на долгови, што треба да ја е ослободи Грција од сите обврски во оваа спасувачка програма, како и да излезе од програмата, бидејќи СИРИЗА ги негира принципите на слободниот пазар.
Не е изненадувачки, дека излетите Берлинскиот политички коридори предизвикуваат постојано растечкиот обесхрабрување. Пораката веќе е дека судбината на Грција е во рацете на сопствената влада. Најсилните гласови се креваат – логично, од Христијанско унија на Меркел, но и Германската социјалдемократска партија изгледа заборави на првичните симпатии кон СИРИЗА.
Луѓе од опкружувањето на Меркел тврдат дека канцленрот на Германија е целосно подготвена да ја види како Атина излегува од еврозоната. По ова прашање, сепак таа има разлики со Министерството за финансии. Министерот за финансии на Германија, Волфганг Шојбле инсистира дека главниот долг на Германија е да обезбеди долгорочно иднина на еврозоната со примена на правилата за сите членки.
Ангела Меркел сепак гледа од заедничка политичка перспектива. Таа внимава да не избувне политички метежи, ако се оддалечи од линијата на министерот за финансии. И иако понекогаш тоа да се заборави, германскиот канцелар е лидер со големо искуство во уметноста на самоодржување.
СИРИЗА се чини дека е решена да продолжи да оди додека не падне од работ на карпата, пишува уште весникот. Партнерите на Грција, пак, се уверени дека еврозоната би го издржала шокот од евентуалното излегување на Атина. Меркел сепак се чувствува повеќе остроумна од кого и да било, за потребата Грција да не биде исклучена
Надворешната економијата се причините кои можеби влијаат на лидерот на Германија, а ги има многу. Евентуалното излегување на Грција од еврозоната ќе ја зголеми несигурноста во најлесно “запаливи” регион на континентот, бидејќи рускиот претседател Владимир Путин, кој веќе промовира нестабилноста на Балканот, ќе го користи токму моментот.
Позицијата на Европа против рускиот реваншизам исто така ќе се ослабне. Ќе се отежни и контролата врз миграцијата во Медитеранот, обидите за помирувањето на двете половини на Кипар исто би стигнале ќорсокак. Сето ова можеби е поважно од ефектот врз довербата на пазарите во долгорочната иднина на еврозоната, пишува весникот.
Она што не им дава на Меркел мирно да спие ноќе, сепак е многу помалку видливо и многу посилно од секаква тврдоглава пресметка. Тоа веројатно си противречи помеѓу сопственото убедување дека е важно да се почитуваат правилата – со што се објаснува суровата реакција против инвазијата на Русија во источна Украина, и острото чувство за европската мисија на Германија.
Меркел се гледа себеси како чувар на европското единство, особено откако француската влада на Франсоа Оланд се повлече од заедничката лидерска улога и ја урна метафората за француско-германскиот мотор на регионот. Ако Грција ја напушти еврозоната и ЕУ, тоа ќе биде историски неуспех и признание за кревкоста на европскиот потфат, сигнал за светот дека процесот на дезинтеграција може да продолжи.