Здравствениот систем во Македонија, како резултат на катастрофалните политики на ВМРО-ДПМНЕ и Никола Груевски е пред целосен колапс.
Состојбата со недостаток на лекови-антибиотици во Штипската болница е алармантна.
Лекарите се принудени да ординираат само со еден антибиотик, оној којшто е на располагање во моментот.
Очигледно министерот Никола Тодоров не знае што значи да се нема избор на антибиотици.
Катастрофалната состојба со недостатокот на антибиотици е животно загрозувачка за граѓаните.
Издавањето на само еден антибиотик значи несоодветно лекување. Тоа кај пациентите може да предизвика сериозни последици, развој на инфекции и компликации коишто може да им го доведат во опасност дури и животот.
Дополнителен проблем е Одлуката на министерот за здравство, Никола Тодоров, да штеди на инсулинска терапија.
Со одлуката Тодоров наложува што поголем број пациенти да бидат префрлени од аналоген, поквалитетен и поскап инсулин на поевтин хуман инсулин.
Лекарите се под постојан притисок од казни доколку не го препишуваат евтиниот инсулин.
Ова е погубно за здравјето на граѓаните со шеќерна болест затоа што предизвикува штетни последици за работата на бубрезите, нервниот систем и видот. Огромен број граѓани од Штип и регионот веќе се жалат на последиците коишто ги трпат.
Тодоров буквално си поигрува со здравјето на болните во Штип но и во цела Македонија.
За власта на Груевски, на приоритетната листа секогаш се спомениците, фонтаните, галиите, коишто чинат милиони, а здравјето на пациентите е на последно место.
Недозволиво е власта да штеди пари на здравјето на граѓаните.
Тодоров е должен на граѓаните на Штип и на цела Македонија да објасни зошто нема антибиотици и како ќе го реши овој сериозен проблем?
Зошто одлучи да штеди токму на здравјето на пациентите?