Минатиот месец не беше од најмирните за Божидар Димитров, познатиот анти-македонист во Бугарија. Директорот на Националниот историски музеј беше примен во болница, а гласините беа инфаркт. Излезе тешка бронхопневмонија. Таа, се разбира, се покажа ниска пречка за историчарот и по неколку дена тој беше отпуштен. Професорот веќе повторно извршува своите секојдневни обврски, уште повеќе што му претстои да ги исполни и последниот дел од својата земна мисија, пророштвото за која одела пред многу години самата Ванѓа. Ви пренесуваме дел он интервјуто дадено за Блиц.
– Дали е вистина дека сте стискале заби во болницата не за друго, туку да не направите кеиф на Македонците, ако се случи нешто со вас?
– Да, така се пошегував. Но не само заради нив – имам и други работи да правам и да го довршувам. Главната работа во мојот живот е да ја обновам Големата базилика во Плиска, најголемата зграда изградена во средниот век во цела Европа, најголемата црква до 15 век пак во цела Европа – симбол на Бугарија и бугарската национален идентитет. Владата на два пати пушта веќе скоро 900 000 лв., одделно се донациите. Тоа е главната работа на преостанатиот мојот живот, бидејќи сум свршил доста работа и до овој момент. Сум опоравил над 30 цркви, 20 воени споменици, неколку музеи, меѓу кои и Националниот историски музеј, бидејќи, без излишна скромност, јас го направив музеј. Пред тоа беше само една изложба. Така се случи пред една година,а во музејот немаше ниту една императорски глава, одеднаш добивме со 5-6 и решивме да ги прикажеме.
DW: Вучиќ – чудотворецот од телевизиските екрани
– Неодамна избувна скандал со романот “железни светилник” на Димитар Талев. Македонците го преправија брутално, Бугарите станаа “Македонци”, а непријатните за Скопје извадоци едноставно биле извадени. Имате рецепт за такви активности?
– Тие го прават редовно слични работи. Предложив нешто многу паметно. Наместо да влегуваме во глупави спорови, да ги издаваме оригиналите на книгите на литературен бугарски или дури на македонски јазик. Нема што да се плашиме од една писмена форма на еден бугарски дијалект. Ги издаваме и разделуваме бесплатно во Македонија преку постоечките таму десетици бугарски организации. И за мојата радост видов дека тоа веќе се прави. Едно исто така често фалсификувано дело е “Бугарски народни песни од Македонија”. Тие го издаваат само како “Народни песни од Македонија”. Тие веќе се издадени и распространети во Македонија во оригинал.
Така може да се направи и со “железни светилник”. Нека го читаат оригиналот, та дури и на писмената форма на еден бугарски дијалект, македонскиот, да се убедат дека Димитар Талев е бугарски писател и опишувал животот и борбата на Бугарија во Македонија, а не некакви измислени Македонци…
Затоа препорачуваме да се направи еден фонд од доброволни донации, државата исто така да брцне во џебот и да одвои 2 милиони лева и да издаваме секоја година она што Македонците го фалсификуваат во оригинал, и да го дистрибуираме во Македонија бесплатно.