Уште во 1933 година фондацијата “Рокфелер” пушта национална образовна програма за воспоставување на контрола над човечкото однесување
Учителот – најважната фигура во наставниот процес – е сè помалку мотивиран да работи и да се развива, мизерно е платен неговиот труд.
Смачкан е од материјалната и духовната беда на работното место, од недостатокот на фер оценувањето на трудот.
Академик Благовест Сендов овие денови изјави: “На образованието се гледа како на бизнис и се организира по бизнис модел. Но има работи кои, ако станат бизнис, го губат својот смисол … целиот демократски свет има голем проблем … Голем проблем е падот на квалитетот во образованието … Обуката е давање на знаење и воспитување … Учителот нема авторитет, општеството го проценува така”.
Од самиот почеток на промените во земјата одговорните народот го предупредуваа дека преку недискриминирачко рушење на завареното “комунистичко” образование и Погонски влевајќи странски модели се оди кон хаос во системот со исклучително тешки последици за народот и државата. Овој резултат е веќе факт, констатирани од анализи на специјалисти и голем број на објективни испитувања.
Стихијното рушене на средното и високото образование заврши до почетокот на 1997 година. Во овој момент црвени и сини политичари им беа отвориле широко отворени вратите на Министерство за организациите на “благодетелниот” Џорџ Сорос. Како крлежи се впија тие во ова министерство и досега најактивно влијаат на т. Н. реформи. Образованието организирано беше повлечено кон целосен хаос.
Фатално штетна промена протурка Веселин Методиев, министер за МОМН кај Иван Костов: училиштето повеќе нема да воспитува, туку само ќе дава знаење. Заедно со тоа си дело овој иноватор протурка и целосно вишокот на 12-то одделение, со што не само ја “намали” невработеноста кај младите, но и го зголеми периодот на адолесценцијата на едни генерално зрели луѓе. Потоа повторно, по негова иницијатива започна ублажување на наставните програми, главно на сметка на природните науки и формираа родољубиви за историјата и бугарската литература.
„Нема поголемо добро за општеството и државата од добро воспитана младина “, сметале древните. Според студија на “Глобал метрикс” 78% од родителите сметаат дека училиштето треба да воспитува и гради личности, а не само да дава знаење. И што како сакаат!
На такви корисни “реформатори” како Методиев од САД им ја основаа НБУ, таму напорно фалсификувшее нарачаната за бугарската политика, наука и образование и кадри. Денес овој пак е иноватор околу Меглена Кунева, пак како на крајот на 90-тите масовно отпуштаат наставници и директори.
Нови се избираа и поднесуваат од фондацијата “Америка за Бугарија”, друга “благодетелка”. Таму во 2012 година, според моделот на американското Teach for All никнува програма Teach for Bulgaria, преведeна тука како “Заедно во час”. Финансирани се речиси како и Американскиот универзитет во Благоевград – со околу 16 милиони долари. Со цел привлекување, обука и поддршка на околу 350 млади професионалци за ефикасни мотивирачки наставниците на учениците во повеќето сиромашните заедници на Бугарија.
За да може секое дете во Бугарија да има пристап до квалитетно образование потребно за професионален и животен успех.
Во Римската империја во ред со наставниците имало и педагози, тие всушност биле робови. Обучени главно да се грижат за дисциплината на учениците, по препишаната им програма. Се повеќе јасно се оцртува тенденцијата за намалување на бројот на наставниците во Бугарија и зголемување на бројот на едукаторите.
Едни “инспектори” од “Заедно во час” контролираат дали се постигнува програмата на наставниците во системот и го почитуваат кодексот на однесување, вклучувајќи ненасилство и целиот спектар “мулти-култ”.
Истовремено ем ќе даваат еднакви можности за секое дете, ем ќе развиваат лидери. Сите 33 задоволства требало да обезбеди на Бугарите обучените во САД умници. Плус бесплатен ручек. Имаме примери. По отпочването на љутата борба со тероризмот терористите се зголемија повеќекратно. Никнуваат со најкрвавиот калифат ИД на територии, на кои меѓу 33 задоволства за Арапи, Курди и Авганистанци би се зацарила слобода, пазарна економија и демократија.
Се истото целосно несогласување помеѓу ветувања и реалности.
Квалитетот на образованието е еден од најважните фактори за постигнување на траен економски раст, велат во Мисијата т.н.”добротвори”. Таткото на капитализмот Адам Смит никаде не прави врска помеѓу образованието и економскиот раст. Но пишува за потребата од “школување што едуцира” со цел да се поправат штетите од работна средина, за чие треба интелект.
Не е тоа во основата на образованието во САД, спротивното е. Во 1909 година, во говорот пред одбрани бизнисмени Вудроу Вилсон вели: “Сакаме да дадеме либерална едукација на одредена класа, додека друга, многу поголема, да се воздржи од привилегијата да го добие, а да биде обучена на одреден број трудоинтензивни рачни операции. “во 1922 година градоначалникот на Њујорк Хајле, мислејќи на фондацијата” Рокфелер “, вели дека во градот” училиштата се спакувани во пипалата на невидливата влада исто како октопод што фаќа жртва “.
Во април 1933 година, претседателот на оваа фондација Мејсон објавува дека пуштиле национална програма со цел “да биде утврден контрола над човечкото однесување”, како централната улога е на училиштето. Пак тогаш синдикатот на вработените во образованието, вели дека очекуваат “да постигнат преку едукација она што диктаторите во Европа постигнуваат преку сила и забрани”. Сето ова зад грбот на јавноста во САД. Сега и кај нас.
Се појавува бихевиористичната школа во психологијата, започнува обука на наставниците за однесувањето и вештини. Од неа се очекува да обезбеди техники за принудување на децата кон мастеринг на “правилни” мисли, чувства и дејства да бидат “излекувани од неправилно ставови, искористени дома”. Во “Заедно во час” така обучуваат своите собрани оттука-оттаму наставниците. Станува јасно зошто не ги сакаат обидите на овоземните “реформатори” да постигнат нешто под 7-годишна возраст во установи за рано школување!
Советот за образованието на Рокфелер во “циркулари” објаснува: “Нема да претворивме децата во автори, музичари и научници, нема да бараме политичари, државници, правници и лекари, имаме доволно … Ќе ги научиме децата да прават совршени работи кои нивните родители ги имале како несовршени. “Масовното производство бара масовна потрошувачка. Две групи луѓе многу лесно можат да бидат убедени да консумираат повеќе отколку им е потребно – децата и зависниците.
Јасно станува, зошто “добродејците, се вградиле во МОН, и “реформистите”, како и читање соросоидни НВО-та, рачката за продолжување престој на ученици во детството, лишени од одговорности и слобода. Лесно е да се забележи дека во денешното училиште се создадени голем број предуслови за зависноста не една и две вредности.
Како така, прашува акад. Сендов, сега има повеќе неписмени отколку имаше по 9 септември 1944 година Па и во САД неписменоста постојано расте! Во 1940 година образувани се 96% од белите и 80% од црнците, но во 2000 година меѓу црнците неписменоста е два пати поголема, а меѓу белите – четири пати, пишува Џон Гатоу. И додава дека кон 1917 година сите клучни позиции во училишната администрација се под контрола на “образовна трска”, подконтролен на Рокфелер и Карнеги, на “Харвард”, “Стенфорд” и Универзитетот во Чикаго.
Овој модел на поволни за политичари и корпорации едукација е наметната во спротивност со демократските традиции во САД од XIX век.
Факултетот за овој модел обезбедува прилично статисти за политичарите: дава работа на голем број вработени; гарантира висок степен на лојалност кон политиките на владејачките; удобен механизам е за апсорпција и пренасочување на даноци и пари од разни програми; претвора децата и младите во погодни за употреба од страна на бизнис човечки ресурси. По американски податоци нивото на Студент во 2012 година е иста како и нивото на гимназиста од 1912 година.
Овој систем го наметнуваат кај нас на крајот на хаосот и уништувањето на родното образование. Учителот – најважната фигура во наставниот процес – е сè помалку мотивиран да работи и се развива, мизерно е платен неговиот труд. Смачкан е од материјалната и духовната беда на работното место, од недостатокот на фер оценување на трудот. “Контролор добротворите” во МОН и места упорно го водат до положбата на древниот римски педагог.
Веќе втората генерација Бугари излегуваат од училиште помалку образувани од родителите и дури од бабите и дедовците. Училиштето игра особено важна дезинтегративната улога во однос на Ромите и на Турците. Потребен е остар свиок, спасувачка програма за образование и наука, дело на бугарските политичари и експерти, а не на соросоиди и грантовците. Веднаш!/анализа на бугарски Труд