Странските разузнавачки служби се сомневале инфаркт или рак.
Во 70-тите години во инаку најсиромашната со настани во Бугарија се случува неочекувано раздвижување. Структурите на тоталитарната држава се во тензија поради лошата здравствена состојба на диктаторот Тодор Живков. Загриженоста се чувствува насекаде.
Меѓу народот се појавува глас дека деновите на дологодишниот генерален секретар се изброени, бидејќи тој страда од смртна болест.
А кога во УБО разбираат дека нема да помине без операција, на тајни состаноци се донесуваат одлуки да се стави армијата во целосна борбена готовност. Вонредни мерки се предвидуваат и за органите на редот, кои треба да бдеат, додека Живков е под наркоза поради хируршката интервенција.
И тогаш нормално во ЦК на БКП се изостриле борбите кој да го наследи шефот на државата.
Всушност ситуацијата е повеќе од деликатна. Во тој момент иако Тодор Живков фактички е шеф на државата поради лидерското место кое го зазема во комунистичката партија, по закон, кога е во неможност да ги исполнува своите обврски, би требало да го замени претседателот на Народното собрание. Во тоа време на таа должност е Георги Трајков. Добро, ама последниот, освен дека е прв заменик-претседател на Државниот совет, е и претставник на БЗНС. А, како казна, нема како човек од земјоделската партија да ја предводи државата, бидејќи тоа е спротивно на озлогласениот член 1 во Уставот, кој предвидува дека БКП има водечката улога во НРБ.
Ситуацијата се усложнува дополнително и од фактот дека не се знаело како ќе заврши операцијата.
Странските служби исто забележуваат нешто чудно. Според неодамна откриени дипломатски документи од Џулијан Асанж во 1973 година Тодор Живков најверојатно преживеал лесен срцев удар
Обелоденетите материјали се од времето на државниот секретар Хенри Кисинџер (1973 – 1976 година), од дипломатскиот документ од Софија станува јасно дека веќе на 9 март 1973 година генералниот секретар на БКП бил отпуштен од болница и му е препорачан месец одмор во домашна атмосфера.
Информациите за срцевиот удар на Првиот е од преписка помеѓу австриската амбасада во Софија и австриското МНР и се повикува на извор од амбасадата на СССР и на бугарското МНР.
Според документот поради болеста Живков ја одложил посетата на Виена. Извор од француската амбасада пак раскажал на австрискиот колега дека француски лекар бил повикан да се консултира здравствената состојба на Живков, пишува во документот со печат “Доверливо”. Од австриската амбасада тогаш коментирале и тоа дека се слуша дека нашиот прв државник Проф. Иван Викторов страда од зголемена простата и има сомнежи за рак.
Во документот пишува дека тоа може да биде причина за укинатата посета. Според извор на амбасадата Живков требало да се опоравува до средината на април.
“Истиот извор изјавил дека во австриската амбасада имало можност пред три дена да се сретне со шурата на Живков, шеф на Медицинската академија. Последниот рече дека Живков претрпе операција за отстранување на простатата. Тој одби да ја негира информацијата, која се ширела во дипломатските кругови и дека оваа операција открива рак. Според шурата, закрепнувањето ќе потрае најмалку шест недели “, пишува дипломат од австриската амбасада.
“На врвот сум и планирам да останам “, пак е поставен сопствен цитат на Тодор Живков, кој прави впечаток на американските дипломати. Изјавата е од новогодишната забава на Тодор Живков со дипломатскиот кор по повод доаѓањето на 1974 година
Проф. Ген. Јовчо Топалов
Во друг документ од март 1973 година, испратен до американскиот Стејт департмент, се раскажува како бугарската влада го откажала интервју на авторитетениот весник “Вашингтон пост”. Аргументот е дека “Раководството е многу зафатено и ќе биде зафатено уште многу, многу време”. Планот бил интервјуто да биде направено од српскиот дописник на весникот, а за да биде уреден, бугарскиот амбасадор во Белград бил подмитенсо посебен ручек. Авторот на дипломатската кореспондеција истакнува дека ако Живков се бил согласил на интервјуто, издавачот на весникот ветил да го стави на насловната страница.
За разлика од сите претходни телеграми кои носат печат “за ограничено службената употреба”, оваа од 18 април, е со тастатура “Доверливо”, и со неа привремено управува американската амбасада, која од Хјустон донесува информација дека меѓу наградените за 7 април со државни награди имало и медицинари – тројца воени лекари – уролози и анестезиолози, со чинови полковник и генерал-мајор.
На 20 април – за прославата по повод годишнината од раѓањето на Ленин, Живков веќе е на нозе, пријавил подоцна Хјустон.
Но на 24-ти пак се сомневаат, бидејќи во комунистичката печат нема ниту една фотографија од средбата на лидерот со советскиот министер за риболов, а новиот романски амбасадор чека веќе 12 дена да ги врачи акредитивните писма. Тоа се случува на 25 април, како Живков е “агилен”, а официјалното објаснување за доцнењето е дека не тој, а романскиот дипломат бил болен или имал моментални болки.