Техничкиот проблем е во создавање на залихи на гориво и муниција во авиобаза Хамад во Иран.
Далечните бомбардери на руските ВКС преминаа кон нова фаза по нанесување на удари по позиции на групата ИД и други терористички организации во Сирија.
Денес, за првпат Ту-22М3 бомбардираа од територијата на Иран со поддржка на универзалните ловци Су-34. Ова беше соопштено од руското МО на неговата официјална страница на Facebook.
Утринава најмалку 4 бомбардери се пребазираа во иранската 3-та тактичка авиобаза Хамад. Според изданието Al-Masdar NEWS се прелоцирале од руската база во Моздок, северно од Кавказ.
Пак според истото издание, Москва и Техеран овие денови потпишале договор – со кој им се дозволи на руските авиони да го скратат времето на летот до целите во Сирија за 60%, при што заштедуваатт средства и авијациски ресурс, како и тоа ја зголемуваатт ефикасноста на ударите.
Проценките покажуваат дека растојанието од Моздок во Иран и Ирак пример до Палмира е над 2000 километр, а уште толку е на враќање. Во овој случај бојното оптоварување на Ту-22М3 авион не може да надмине 8-9 тони.
Инаку горивото нема да стигне за спротивен лет. Со целосно бојно оптоварување од 24 тони борбениот радиус на Ту-22М3 е само 800 км. А, од иранската авиобаза Хамад до Палмира, Рака и Алепо е околу 800-900 километри.
Според експерти користењето на авиобазата во Латакија е непријатна за употреба на ово авион, бидејќи поради нивните големи димензии не можат сигурно да се сокриет, а освен тоа со максимален бомбов товар е побавен при полетувањето и заземање на височина и ќе го направат тоа над несигурни територии.
Употребата на авиобазата во Хамад овозможува нагло да се зголеми товарот на Ту-22М3 речиси цврсто до максималното (21,5 тони) – 42 бомби ОФАБ-250, при тоа авијациските средства за пораз можат да бидат распоредени и на надворешни јазли за суспензија.
Базата во Хамад овозможува суштинско да се скрати времето до боиштата – од 5 и повеќе часа само на 2 часа. Ова ќе овозможи значително да се зголеми бојниот опсег на авиогрупата.
Најзначајни проблем е создавање на потребните резерви на гориво и муниција, но тој е чисто технички.