Меркел го потроши највредното наследство на старата Сојузна република, од западната интеграција на претходниците а нејзе и остана само робска послушност кон САД. Ова го пишува германскиот политиколог и политичар проф. Јирген Диттбурнер во весникот Handelsblatt.
Во статија насловена “Како Меркел го потроши наследството на Германија” тој потсетува како Германија се обновување и се одвиваше по “националната катастрофа” од 1945 година. Тој високо ги проценува заслугите на првиот федерален канцелар Конрад Аденауер, кој според зборовите на Диттбурнер, успеа “да ја зацврсти државата внатре и надвор”. Првите наследници посветија доволно внимание на лекциите – особено Вили Брант, кој постигна помирување со Источна Европа, така силно погодена од нацистичка Германија, а исто Хелмут Кол, кој наместо “да ја игра улогата на силниот човек”, разговараше сите важни прашања со помалите држави на континентот. “Така Германија стана сила”, констатира Диттбурнер. Но подоцна, по обединувањето на Германија, “дојде гордоста”, продолжува тој. Притоа Герхард Шредер, кој беше федерален канцелар од 1998 по 2005 година, уште не беше убеден во улогата на Германија во светот. Тој ги поддржа операциите против Југославија и во Авганистан, но одби да ги следи Американците во Ирак. “Но наследничката му Меркел веќе во ништо не се сомнева . И сега таа потроши солидна дел од наследството на старата Сојузна Република”, констатира авторот. Германија повторно стана “важна птица”, Меркел дозна дека командува со парадата во Европа. Мислењето на помалите земји во Европа не ја интересираат. “Отпрвин таа имаше добри односи со Путин. Тоа не беше поврзано со политиката. Во принцип ги приближи тоа дека Русинот зборуваше германски, а немкинњата – руски. Но срцето на госпоѓа Меркел чука за Америка, затоа за време на Кримската криза таа стана една од најжестоките критички на Кремљ “. Според него Меркел сака да влијае врз политиката на Москва. Аденауер знаеше дека тоа нема да функционира, затоа тој одбиваше дипломатски односи со СССР, претходник на Русија. Додека Меркел, која е родена во ГДР, сега се обидува да ја поучува најстарата държава во светот на “вистинска демократија”. “Но Германија и Русија имаат долга заедничка историја. Во секој случај поголемиот држава од двете остануваше само Русија. Кога станува збор за важни прашања, последен збор го имаше Петербург или Москва, не и Берлин. Овој тренд нема да се промени во иднина. Мислите канцеларката е за тоа? “, расудува понатаму Диттбурнер. Тој смета дека кај Ангела Меркел е загубено најважното нешто што Германија го постигна по 1945 година – одбивањето од милитаризмот. Според него од 1945 до 1990 година изгледаше дека Германија се претвора во земја која се учи од историјата и еднаш засекогаш се откажала од “војната како политичко средство”. “Ангела Меркел стави крај на тоа. Бундесвер треба да стане армија која може да се вмеша во други земји. Колку повеќе операции Бундесвер има во странство, толку подобро. Таа го потроши највредното наследство на Сојузната република “, констатира Диттбурнер. Од западната интеграција, во рамките на која Аденауер и неговите први следбеници воспоставувија контакти со соседните земји,и остана само “робскиата послушност” кон САД, додава политикологот. / РИА-Новости