Битката за овој важен град може да ја реши судбината на целата војна во Сирија.
За време на 8-дневното крваво примирје во Сирија според опозициски извори на аеродромот во Дамаск со транспортни авиони Ан-26 слетале 3.500 руски војници (од кои 600 посебни делови), 2.000 борци на ирачки милиции, 2.800 ирански паздарани, три артилериски батарии и 40 тенкови.
Копнена офанзива против Источно Алепо била подготвена со преку 116 летови дневно од борбената сириско-руска авијација. Специјалисти сметаат дека постои нова руско-сириска стратегија за освојување на војната и воените дејствија во Алепо, кои се дел од неа.
Шефот на преговарачкиот тим на опозицијата во Женева полк. Асаад Зооби зборува за потребата од примената на “трилатерална битка” со режимот, мислејќи Едлеб и граничната лента меѓу Сирија и Турција.
Идејата на бунтовниците е да се динамизират фронтовите надвор Алепо, бидејќи владината коалиција сака да стави крај на опозициското присуство во стратешки важниот за неа град.
Во голема мера битката за Алепо е повторување на веќе поминатото по истото сценарио борбени активности во други делови на земјата. Класичен пример е битката за ретките населба Мадај близина на Дамаск. Таму околу една година продолжи престрелката, која завршија со победа на владината армија.
По тешките преговори останатите живи бунтовници заедно со нивните семејства беа изведени под контролирана од опозицијата во провинција Едлеб. Разликата помеѓу воените дејствија во Мадај и во Алепо е дека во првиот случај станува збор за стотици борци на опозицијата главно од исламистичката милиција “Ахрар аш фстаци”, а во вториот – стотици илјади од бројни групи.
Двете битки имаат сличен тактички развој, но различена стратешка нијанса. Според експерти битката за Алепо ќе одлучи за судбината и на целата војна, нарекувајќи ја “мајката на битките” блискоисточни експерти сметаат дека руско-сириската офанзива цели да протера огромна група луѓе од нивните домови.
Станува збор за околу 150.000 борци на вооружените милиции и нивните семејства. Во Источен Алепо живеат околу 250.000 луѓе. Првата група е со радикално сунитско јадро.
Нејзините претставници се непомирливи кон обновата на владината контрола врз градот, перцепција која владее со ова одредена конфесија – алауитската. Како што веќе The Foreign Insider истакна многумина од лидерите и членовите на бунтовничките милиции се втора генерација опозиционери.
Нивните татковци се активни членови на “Муслимански браќа” и други опозициски групи, завојуваните против поранешниот претседател Хафез Асад. Алепо е еден од бастионите на “Муслимански браќа” во Сирија и неслучајно токму таму во 1979 година офицери – радикални сунити од военото училиште, убиваат кадети алауити.
Во моментов повеќето жестоки воените дејствија се во истите места – артилерискорто училиште и населбата “Рамуса”. Станува збор за бунтот на “Муслимански браќа” во Сирија во периодот 1979-1982 година, каде имаше големите масакри во Хама. Битката за Алепо е своевидно репродукција на истите настани, но кај има многу посложени околности.
Големо прашање за експертите е каде ќе биде натуткана оваа огромна човечка маса инсајдерите се на мислење дека таа ќе биде насочена кон “зоната за безбедност”, која активно ја гради Турција. Се претпоставува дека активностите на владината коалиција се усогласени со турската страна, која активно разчистува зоната од 5.000 Километри помеѓу градовите Џараблус и Азаз.
Неслучајно сириската армија е на 8 километри од градот Баб, прогласен за следна цел на операцијата “Ефратски штит”, но не презема никакви активности во оваа насока. Почнуваат да се дефинираат границите на прелиминарниот договор – Алепо останува под контрола на владата без радикалните сунити, а последните се испратени да ја пополнат “зоната за безбедност” во Северна Сирија, протерани од ИД (чии борци, ако се суди според искуството на заземањето на Џараблус, ќе се спојат со нив) и прокурдската делови за народна одбрана.
За договор зборуваат и изјавите на поранешниот турски претседател Абдула Ѓул. За разлика од својот претходник Ердоган тој изјави за медиумите дека “Асад може да остане за некое време, ако тоа се прифаќа од сите”. Бунтовничките милиции почнаа да го чувствуваат стратешкиот развој на борбените дејства и договорот на претставниците на турскиот и рускиот Генерал штаб.
Прават впечаток дека постојат декларации кои се најтесно поврзани со Анкара според идеолошките параметри (салафити или про- “Муслимански браќа”), како и според надворешниот спонзор бунтовнички милиции, кои велат дека нема промена во позицијата на Турција. Но, започна и активно преструктуирање и внатрешни расцепрни по истите критериуми на самите милиции.
Пред два дена фронтот “Фатах аш фстаци” им забрани на сите свои борци да се приклучуваат на операцијата “Ефратски штит”, односно ја забранува поддршка на турската армија и става акцент само на воените дејствија во Алепо. Битката за овој град е егзистенцијална за оваа терористичка организација, бидејќи таа претставува столбот на опозицијата во градот
Во многу тешка состојба е и другата голема милиција “Ахрар аш фстаци”, бидејќи тоа е многу тесно поврзан со Анкара. Во нејзиното раководство се соочуваат двете идеолошки крила – алкајдисткото, просалафитско, и тоа на про- “Муслимански браќа”, што е причина за расцепи во нејзините редови. Пред неколку дена по невиден начин “Ахрар аш фстаци” го објави бројот на убиените во текот 4-годишно постоење.
Тие се околу 7.500, а повредените – над 11.000 лица. Врз основа на овие бројки и на одржување релативно висока потенцијалот во различни делови на Сирија се претпоставува дека во оваа блиска до Анкара радикална група членуваат околу 50.000 луѓе а милицијата “Јане ал исламија”, која дејствува во провинцијата Дамаск, има сличен по бројност персонал , а фронтот “Фатах аш фстаци” е многуброен.
Во Тел Авив се загрижени дека сценариото во Алепо ќе биде применет и во Јужна Сирија. Таму во Дамаск е назначен за командант на владините сили генерал Друз, дел од една од локалните конфесионални заедници, завојуваните против бунтовниците.
Можно е заедно со иранските паздарани и деловите на “Хезболах”, распореди на сириската дел од Голанската висорамнина, владините сили да започнат чистење на радикалните сунитски јадра кои се напојуваат од локалната сунитска заедница.
Според израелски извори овие бунтовнички милиции (вклучувајќи и “Ал Нусра”) одржуваат “тактички врски” со Тел Авив. Неслучајно за време на преговорите во Сирија за примирје руската страна им предложила на Американците оперативниот штаб во Северна Јордан, во чиј состав се американски, британски, израелски, саудиски, катарски и емиратски офицери и кој ги синхронизира активностите на бунтовниците, да биде затворен и на негово место да биде составен нов исклучиво од американски, јордански и со руски офицери.