Префинети ресторани и модни бутици се наоѓаат само неколку блока од пренаселен скрувници каде живеат преживеани проруски настроените сепаратисти во источна Украина – Донецк. Во некои делови од овој регион е тешко да поверуваме дека 29-месечна војна се водеше тука и зеде животот на повеќе од 9600 лица и е во основата на јазот во односите меѓу Западот и Москва.
Еден човек, кој се согласува да се идентификува само како Евгениј отворил место кое комбинира салон за убавина со бар од највисока класа, во кој се нудат скапи вина и алкохолни пијалаци, само на 15 километри од местото каде паѓаат гранати.
Најголемиот предизвик пред 36-годишниот маж не е пукањето, туку организацијата на испораките на козметички производи и алкохол за неговите клиенти до воената зона.
“Независно од борбите во Донецк, жените прават скапи процедури, како корекција на усните, која чини меѓу 250 и 300 долари. Барањето на луксузни стоки останува стабилно. Жените тука би заштедиле од било што друго, но не и од својот изглед “, вели Евгениј, чиј продавница е отворена од една година.
Неговата колешка Евгенија Лазуткина се гордее дека сепаратистите од самопрогласената Доњецка народна република исто така ја посетуваат продавницата .
“Ние отворивме продавница и развивме бизнис за време на војната. Нашите главни клиенти се борците и оние кои директноја управуваат нашата република “, вели 27-годишната жена.
Во конфликтот очигледно се уште има луѓе со пари во регионот, наречен најголем индустриски центар во Украина. Тие се новата елита – мали и средни бизнисмени, кои успеале да продолжат напред или почнаа повторно.
Рестораните по централните улици на градот, кој некогаш беше дом на речиси 1 милион дши, се преполни
и дури се слушаат поплаки од раните утрински часови, кога ги затвораат. Во градот има вечерен дел како мерка на претпазливост, бидејќи најтешките борби се случуваат во текот на ноќта. “Поради вечерниот час сите ноќни клубови во градот затвораат порано и јас треба да си одам дома во 22 часот.”, се жали 28-годишната Јулија.
Потребна е сепак само една кратка прошетка надвор од луксузните барови, за да ги најдете жителите на градот кои се борат за живот.
Елена е локален жител од западниот кварт “Петровски”, кој често е предмет на неидентификувани минофрлачки и ракетни напади од блиските позиции, држени како од сепаратистите, така и од владини сили.
Таа го поминува трето лето во скривнофца со 10-годишниот син Саша. Елена вели дека Донецк дефинитивно е приказна за два града во кои јазот помеѓу граѓаните е длабока и остра.
“Луѓето кои живеат во центарот не не разбираат. Тие забораваат дека во градот има области во кои војната сеуште продолжува “, раскажува Елена. 37-годишната самохрана мајка вели дека индиферентноста на другите жители на градот ја шокираше повеќе отколку недостатокот на вода за пиење и недостатокот на елементарни удобности.
Таа работи во центарот и често моли да си замине порано од работа, бидејќи автобусите застануваат да се движат кога ќе се стемни. Но работодавците ја одбиваат и таа е принудена секој ден да поминува 5 километри пешки. “Шефовите не разбираат дека има војна, таму каде што живеам”, додава таа.