Концентрациониот логор Равензбрик бил сместен покрај едно идилично езеро близу Берлин. Тој би изграден во 1939 година, а за разлика од другите, слични логори во нацистичка Германија, тој бил исклучително наменет за жени. И тоа за одреден тип на жени.

До крајот на Втората светска војна низ портите на логорот минале 130.000 жени од 20 земји. Повеќето од нив биле Еврејки, но освен нив имало и Ромки и припадници на Јеховини сведоци. Тоа биле жени проститутки, членки на политичката опозиција.

Тие биле изложени на брутални мачења и биле сметани за безвредни животни. Околу 30.000, а некои тврдат дека бројката била 90.000 умреле од глад болест или биле убиени во гасни комори.

„Сите имаа, како што јас тоа го нарекувам, мртви погледи„, се сеќава една од преживеаните Силвиа Салвесен од Норвешка, која била донесена во кампот во 1943 година и ги видела избричаните главио на затвореничките. Тие биле костур-кожа.

Нејзината приказна се наоѓа во книгата на новинарката Сара Хелм„Разензбирк: Живот и смрт во концентрациониот логор на Хитлер наменет за жени„.

Новинарката разговарала со неколу од преживеаните, а најмладата тогаш имала 18 години.

Денот во логорот почнувал во зора, а сите затворенички стоеле на студ во тенка облека и по неколку часови морале на снегот да молчат. Притоа чуварките на логорот, облечени во црни униформи ги тепале со камшици.