Техеран најверојатно наскоро ќе се обиде самостојно да спроведува операции во Сирија и Ирак.
Војната во Сирија му дозволи на Иран да сумирае знаење во областа на водење на борбени дејства во конвенционален конфликт добиени во 20 век од советската армија, благодарение на набљудување на методологијата на активностите на руските војници. Ова го пишува францускиот билтен TTU во публикацијата Téhéran et l’école russe.
“Корпусот на стражарите на Исламската револуција” (КСИР) и силите на шиитската милиција во неодамнешната битка за Алепо покажаа дека почнале да применуваат нови концепти за оперативното користење на војниците, кои не им биле познати до пред две години.
Станува збор за советско искуство при опсада искористени неодамна во Украина. Заземањето на градовите се одвива во три фази: прекин на линиите за снабдување од околината, активности за заобиколување и пробив на фронтот преку последователни и симултани напади, бомбардирање на жариштата на отпор.
Преносот на надлежности не се ограничени со пешадијата, но влијае и на области кои во НАТО се нарекува “интеракција меѓу воздухопловните сили и копнени сили” (Air-Land Integration).
Силите за посебна намена на КСИР имаа активна интеракција со руските сили за специјални операции при пенетрација во непријателски области со цел развој и управување на удари, а исто така и со авијација, со цел вкочанетост на непријателските сили и поедноставување на движењето на нивните војници.
“Рускиот инкубатор” може да доведе до таму дека Техеран ќе побара не само да користи помош во критични ситуации, но во блиска перспектива да се обиде самостојно да спроведува операции. На пример, во февруари 2016 година КСИР создаде својата прва аеромобилна бригада, копирани од руските спецјани сили. Во ноември 2016 година Техеран ја започна завршна фаза од преговорите за купување на непознат број мултифункционален ловци Су-30см. Оваа набавка ја покажува желбата на Иран да се фокусира на нападите по земни цели.
Иранците исто така се обучија да земат учество во операции со користење на далекометна артилерија. Тие исто така почнаа да создаваат арсенал од обично вооружување, чии посамоуверени можности од летото 2016 година се наоѓаат под заштита на рускиот зенитен комплекс С-300ПМУ-2.
Сега се оформуваат три прашања: 1. Ќе може ли Техеран да пренесе овие нови знаења на ирачкиот фронт? 2. Москва ќе го обучи ли Техеран во водењето на хибридни војни и на “доктрината Герасимов” (предвидува сооднос на невоени и воените дејствија во однос 4: 1). 3. И конечно, каква ќе биде концептуална реакција на Израелската армија која од моментот на своето формирање е подложена на силното влијание на советските доктрини, чија подготовка за нова војна со движењето “Хезболах” се покажува застарена.