Слично на земјата, ѕвездите исто така имаат внатрешни потреси. Бидејќи ѕвездите се доста поголеми сепак, нивните потреси создаваат звучни бранови кои се префрлаат од нивната површина до јадрото и назад, а потоа одекнуваат и во вселената. Предметните звуци нема како да бидат слушнати директно поради вакуумот во вселената. Брановите, кои се резултат од потресите сепак, може да се видат како промена во светлината на светлината, забележува онлајн изданието CNET. Токму преку следење на овие промени во осветленоста, научниците можат да ги “запишат” вибрациите и да ги рекреираат во звучна форма. Технологијата се вели астеросеизмологија и се користи од страна на научниците за откривање на дополнителни детали за ѕвездите. На пример нивната возраст, како и да се пресмета каква е брзината на ротација на јадрото. Со овој метод неодамна астрономите од Австралија го определиле аголот на ротација на 48 ѕвезди во Млечниот пат. Покажало дека повеќето ѕвезди се во синхронизација. Околу 70% од ѕвездите во еден ѕвезден куп се строго уредени, а не се вртат на произволен агол, велат научниците. Според нив, тоа укажува дека инерцијата на гасовите и прашината од кои се групирани ѕвездите успешно се предала на самите ѕвезди.