Обединети од мотото “Не се плашам”, над 100 000 луѓе протестираа во саботата во Барселона против радикалното исламистичко насилство во присуство на кралот на Шпанија.

Дел од демонстрантите го предизвикаа со носење од нив знамиња на борците за независност на Каталонија.
Општинската полиција на “Твитер” дуури оцени дека бројот е “половина милион луѓе по улиците”, кои одговорија така на нападите во Барселона и Камбрилс, каде загинаа 15, а беа повредени 126 лица на 17и 18 август.
Во вториот по големина град на Шпанија, кој се дефинира како “град на мирот, гостопримството и соживотот”, оваа заедничка демонстрација повика на сиот глас да не се мешаат исламот и џихадот.
“Најдобар одговор: мирот” или “Не на исламофобијата” можеше да се прочита на многу постери. Со шамија на главата Миријам Хатиб – портпаролката на фондацијатаја промовираше различноста со читањего пред публиката едно од главните пораки: “Ние не се плашиме и нема да се согласиме со тоа тероризмот да ни понижува и да ни победува, бидејќи кога тие не удираат, наместо да не поделат тие не наоѓаат повеќе обединети од било кога “.
За нападите во Каталонија одговорностја презеде групата “Исламска држава”. Нападите беа извршени од шестмина Мароканци на возраст од 17 до 24 години,кои пораснале заедно во малиот каталонски град Рипол. Сите беа убиени од полицијата.
Од овој град во Пиринеите Хафида Убакир, сестра на 17-годишниот џихадист од Камбрилс, прочита низ солзи говор, кој повикува на “отфрлање на исламистичкото порака” и “перверзната идеологија која нема ниту едногласие ниту право”. Говорот беше емитувана во живо од каталонската телевизија.
Неколку дена порано пред камерите татко на убиено тригодишно дете во атентатот го прегрна имамот во својот каталонски град Руби. “Тоа е симбол на поразот на оние кои не ранија”, коментираше тогаш градоначалникот на Барселона Ада Колау.
“Луѓето поврзуваат понекогаш верниците од една религија со лице кое добива психоза со идејата да убива луѓе, но тоа е многу опасна грешка”, рече една од демонстрантите – 18 годишната португалката Ана Рамо, студентката по медицина која е како турист во Барселона.
На крајот на процесијата, толпата се собраа за да чуе двајца читале кои ја презентираа “Cant dels ocells” (“птичји песни”), една од традиционална каталонскиот песна која каталонскиот музичар Пау Касалс (1876-1973) ја претвора во симбол на отфрлањето на диктатурата на Франциско Франко.
Фелипе VI стана првиот шпански крал кој учествувал на во демонстрации од обновувањето на монархијата во 1975. Многу министри, лидери на партиите, градоначалници и регионални претседатели беа исто така таму.
По пристигнувањето Фелипе VI и премиерот Маријано Рахој можеше да се слушнат свиркаат и свирежи, повторувани и на други места во поворката, кога се појавуваа на големите екрани.
Но, какошто поминува времето на примирје, Рахој одеше се поблиску до каталонскиот претседател Карлес Пуџемонт, засега толку решен да организира референдум за самоопределување на 1 октомври и покрај категоричката опозиција на Мадрид.
Илјадници каталонците со знамиња на независноста се приклучија на маршот, вклучувајќи ги тука и обвинувања кон шпанската влада дека продава оружје на земји, обвинети за врски со радикалниот ислам. “Ваша е политиката, наши се мртовците”, викаа тие осудувајќи го фактот дека Шпанија се надева да продаде пет воени брода на Саудиска Арабија. / АФП