На 27 мај 1987 година американски стратешки разузнавач SR–71A Blackbird го наруши воздушниот простор на СССР и против него е испратен најтешкиот пресретнувач МиГ-31, кој го придружувал сторителот до напуштање на воздушниот простор на земјата.
И бидејќи тоа било веќе втор успех на Миг-31 против Blackbird, САД ги прекинале разузнавачките летови, а кон есента 1989 година е донесена одлука за изземање од вооружувањето, потсетува topwar.ru. Формални прилики станале висок процент на хаварии, скапа експлоатација, дефицит на резервните делови, но всушност причината била технолошката загуба на доминантните позиции над советската ПВО.
Во 1995 година, користењето на SR–71A продолжи, но во есента 1998 година авионот ја завршува извонредна кариера. Тоа се случило откако тестовите на стратешкиот дрон RQ–4A со дострел 4445 километри и баражираност над 10 часот во близина на разузнавачката територија.
Малата крстаречка брзина до 700 км/час и тавански лет од 16-19 километри сепак го правеле ранлив како и далечниот претходник U-2. На почетокот на 21 век отворено се проговори дека уште во блиска перспектива треба да се развие далечински висински разузнавач, кој во основните параметри треба да е до SR–71A.
Всушност проблемот во САД е поставен уште на почетокот на 90-тите години и е формиран проект за стратешки Висински разузнавач. На 1 ноември 2013 година американското списание Aviation Week & Space Technology објави статијата на Гај Норис Exclusive: Skunk Works Reveals SR-71 Successor Plan каде со упатување на претставници на Тајната поделба на „Локид“ Skunk Works, каде се соопштува за активноо проектирање на висински разузнавач SR-72: авион со хибриден турбомлазен мотор за забрзување до 3100 км/час што и со хиперзвчна брзина односно ПВРД забавена транзиција на брзини до 5500-6400 км/час. Според изданието topwar.ru, прототипот од првата фаза (Flight Research Vehicle) треба да се летне во воздухот во 2020 година. Тој ќе претставува леталото со должина од околу 20 метри и распон на крилото до 10 метри.
Производот треба да се забрзува до брзини 5,5-6М и да ја одржува неколку минути. Финалната фаза ќе стане со тестирањата на прототип со должина од 30-35 метри, со кој треба да започне сериското производство на висинскиот разузнавач. Тоа ќе се случи не порано од 2025-2030 година. Изданието topwar.ru го анализира нивото на закани кои претставува новиот стратешки разузнавач за Русија.
Ако се анализираат основните тактичко-технички параметри на сегашните и перспективни руски ЗРК, се јавува дека тие ќе имаат само делумно супериорност над познатите веќе карактеристики на новиот разузнавач на САД. Прво, сите ЗРК од семејството С-300В и С-300ПМ1 можат д погодуваат цели во опсег од 2,8 до 4,8 км/сек. овозможувајќи им без тешкотии да го симнат SR-72.
Проблемите доаѓаат од висината на целите. Да достигнувањето на висината 45-50 километри SR-72 ќе можат само со овие модификации на С-300 и С-400, кои имаат во својот арсенал зур-пресретнувачи како 48Н6ДМ, 40Н6 и 9М82МВ. Квалитетот издвоен само во последните две ракети, ја држат висока брзина на летот до 10 000 км/час, бидејќи можат да стигнат до стратосферата или мезосферата каде натрапникот ќе мора да лета.
Затоа најраспространетите комплекси ЗРС С-300ПМ-1 не се доволно подготвени за средба со толку надморски височини и за воздушен напад кон разузнавач SR-72 и развиени од за него од Lockheed Martin специјализирани хиперзвучни брзини.
Проблемот сепак е во ултра ниската радиолокациска рефлексивна површина, односно станиците не можат да го откријатт. Во таков случај пресвртот треба да се случи пред отцепувањето на боречките блокови од авионот на поголема висина. Уништувањето на разузнавачот SR-72 во предели на европските делови на Русија ќе станува едноставно и брзо, но е во реонот на северните делови на Сибир тоа е невозможно поради сложените природно-климатски услови и огромните простори и бара распоредување на прекумерно голем број ракетни бригади со комплекси од новата генерација С-300В4, С – 400 и Ц-500. Можно е токму овој незаштитен дел од воздушен вселената на Русија да стане преродба и модернизацијата на таков важен проект за проектили за воздушна борба со цел и далечина како КЦ–172С1.